یعنی چه
عبارت «ثُلّة من الأوّلین» یک ترکیب عربی قرآنی است که از دو واژه «ثلة» به معنای جماعت بسیار و گروه انبوه، و «من الأولین» به معنای از پیشینیان تشکیل شده است. این عبارت در مجموع به معنای گروهی بزرگ و انبوه از مردمان یا امتهای گذشته است که قبل از امت اسلام میزیستهاند.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت قرآنی با اعرابگذاری کامل به صورت [ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلِینَ] است.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، پاسخ این نشانه قرآنی با شمارش دقیق حروف (۱۲ حرف بدون احتساب تشدید و تنوین) برابر با «ثله من الاولین» است.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن کریم، این عبارت معمولاً به معنای انبوهی از مردمان یا نسلهای گذشته ترجمه میشود.
به فارسی
معادل فارسی دقیق و روان این اصطلاح، «گروه بزرگی از پیشینیان»، «امتهای انبوه گذشته» یا «دسته کثیری از گذشتگان» است.
در قرآن
این ترکیب دو بار در سوره مبارکه واقعه آمده است؛ یکبار در آیه ۱۳ در وصف «مقربون» (پیشگامان ایمان) که میفرماید گروه کثیری از پیشینیان و اندکی از آیندگان هستند، و بار دیگر در آیه ۳۹ در وصف «اصحاب الیمین» (سعادتمندان) که میفرماید گروه کثیری از پیشینیان و گروه کثیری از آیندگان را شامل میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل ثله من الاولین
عبارت قرآنی «ثله من الاولین» ترکیبی فصیح از ریشه لغوی «ث-ل-ل» (به معنی جدا کردن بخشی از یک کل یا گروهی از مردم) و «اولین» (به معنی گذشتگان) است. این اصطلاح در فرهنگ و ادبیات اسلامی فراتر از یک معنای لغوی ساده، به عنوان نمادی از کثرت صالحان و مؤمنان در امتهای پیامبران گذشته یاد میشود.
بررسی آیات سوره واقعه نشان میدهد که خداوند در توصیف مراتب بهشتیان، از این تعبیر استفاده کرده است. در خصوص مقربان الهی، فراوانی آنها را در اقوام گذشته بیشتر از آیندگان میداند، اما در خصوص عموم سعادتمندان و اصحاب یمین، نوید میدهد که هم در میان پیشینیان و هم در میان امتهای بعدی (آیندگان)، جمعیت بسیار زیاد و انبوهی به این جایگاه دست خواهند یافت.
استفاده از این تعبیر در متون دینی و ادبی فارسی، اشاره به پیوستگی تاریخی جریان ایمان و فضیلت پیشگامی در هدایت دارد و یادآور این حقیقت است که کاروان نیکوکاران و مؤمنان در طول تاریخ بشریت همواره پرجمعیت و پویا بوده است.