یعنی چه
مضاهات به معنای شبیه ساختن، ایجاد تشابه و تقلید کردن از رفتار یا گفتار دیگری است. این واژه بر همسانسازی ظاهری و الگوبرداری از یک چیز برای شبیه شدن به چیز دیگر دلالت دارد.
تلفظ
این واژه به صورت مُضاهات (با ضمه روی حرف میم، فتحتین روی ضاد و الف کشیده) تلفظ میشود و مصدری از باب مفاعله است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۶ حرف دارد و به عنوان معادل کلماتی چون شبیهسازی، تقلید یا همانندی آورده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی متناسب با متن، از واژههای Imitation برای تقلید رفتاری و Resemblance یا Similarity برای شباهتهای ظاهری استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و مصدر باب مفاعله از ریشه «ض هـ ی» یا «ض هـ أ» است که در زبان مبدأ نیز دقیقاً به معنی شباهت و همتایی کاربرد دارد.
به فارسی
نزدیکترین و دقیقترین برگردانهای فارسی برای این واژه، کلماتی مانند «همانندی»، «شبیهسازی»، «همتایی» و «محاکات» هستند.
جمعبندی و توضیح کامل مضاهات
واژه «مضاهات» یک مفهوم انتزاعی و لغوی با ریشهای عربی است که وارد زبان فارسی شده است. این کلمه در اصل به معنای شبیهشدن، همانندی و تقلید کردن چیزی از چیز دیگر است. ریشه دقیق آن به مفاهیم مشابهت برمیگردد و در متون کلاسیک، ادبی و فقهی کاربرد دارد.
یکی از کاربردهای مشهور و کلیدی این واژه در ادبیات دینی، در آیه ۳۰ سوره توبه است که در آن فعل «يُضَاهِئُونَ» به کار رفته است. در این سیاق، مضاهات به معنای تقلید کورکورانه یا شبیهسازی گفتار و باورهای پیشینیان بدون داشتن حقیقت و اصالت معنا میشود.
در مجموع، مضاهات در زبان فارسی به عنوان نمادی از تشابه ظاهری، محاکات و تقلیدهای سطحی شناخته میشود؛ به این معنی که تلاش میشود یک پدیده یا سخن به پدیده دیگری مانند شود، بیآنکه لزوماً ارزش یا ماهیت واقعی و درونی آن را داشته باشد.