یعنی چه
واژه «سادیست» در روانشناسی به فردی اطلاق میشود که دچار اختلال یا صفت شخصیتی «دیگرآزاری» است. این افراد به جای داشتن حس همدلی، از دیدن درد، ناراحتی، تحقیر یا شکنجه شدن دیگران (خواه به صورت جسمی و خواه روانی) احساس خشنودی و لذت میکنند. این رفتار میتواند از رفتارهای کلامی بیرحمانه در زندگی روزمره تا رفتارهای خشنتر را در بر بگیرد.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی به صورت «سادیست» (Sâdist) تلفظ میشود که بر گرفته از ریشه اصلی فرانسوی آن است.
در جدول
در جدولهای متقاطع و کلمات، معمولاً در پاسخ به راهنماهایی همچون «دیگرآزار»، «فرد آزاررسان» یا «لذتبرنده از رنج دیگران»، واژه ۶ حرفی «سادیست» مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
این اصطلاح در زبان انگلیسی به صورت Sadist نوشته و خوانده میشود. در زبان عربی علاوه بر استفاده از تعریب «ساديست»، از واژه «ساديّ» (و برای پدیده آن السادية) استفاده میکنند.
نماد چیست
برای واژه سادیست نماد گرافیکی یا جهانیِ رسمی وجود ندارد. با این حال، در فرهنگ عامه و تصویرسازیهای روانشناختی، این مفهوم اغلب با ابزارهای شکنجه و آزار (مانند شلاق و زنجیر) یا تصویر نویسنده فرانسوی، مارکی دو ساد، تداعی میشود. همچنین در روانشناسی مدرن، سادیسم یکی از اضلاع چهارضلعی تاریک شخصیت (Dark Tetrad) به شمار میرود.
معنی انگلیسی/خارجی
واژه سادیست یک وامواژه فرانسوی (Sadiste) است که ریشه سنتی در زبان فارسی ندارد. این کلمه از نام اشرافزاده، فیلسوف و نویسنده فرانسوی قرن هجدهم، «مارکی دو ساد» (Marquis de Sade) اقتباس شده است. او در رمانهای خود به تفصیل به توصیف رفتارهای بیرحمانه و لذت ناشی از آزار دیگران میپرداخت. در قرن نوزدهم، روانپزشکان این نام را به عنوان یک اصطلاح علمی و بالینی روانشناسی برای توصیف این اختلال رفتاری برگزیدند.
جمعبندی و توضیح کامل سادیست
واژه سادیست بیانگر یک مفهوم بالینی و روانشناختی است که به مرور زمان وارد زبان عامیانه مردم شده است. این اصطلاح به افرادی اشاره دارد که به جای همدردی با همنوعان، از مشاهده یا ایجاد رنج و بدبختی در زندگی دیگران لذت روانی یا جسمی میبرند. ریشه این کلمه به ادبیات قرن هجدهم فرانسه و رفتارهای توصیفشده توسط مارکی دو ساد بازمیگردد که بعدها به جامعه روانپزشکی راه یافت.
در ساختار زبان فارسی، این واژه فاقد ریشه پیشینی یا قرآنی است و به عنوان یک واژه دخیل فرنگی به کار میرود. کاربرد آن در جملات معمولاً به صورت صفت برای توصیف رفتارهای بیپروایانه و دور از انسانیت به کار میرود؛ به عنوان مثال: «رفتارهای سادیستی او باعث آزار شدید همکارانش شد.»
نکته تکمیلی در شناخت این مفهوم، تمایز آن با «مازوخیسم» است. در حالی که سادیست از آزار دادن به دیگران لذت میبرد، مازوخیست تمایل به تحمل رنج و آزار دیدن دارد. ترکیب این دو ویژگی در برخی افراد به عنوان اختلال «سادیومازوخیسم» شناخته میشود که یکی از مباحث پیچیده در تحلیلهای روانشناختی مدرن است.