یعنی چه
این واژه به معنی ترک خانه و کاشانه و سکونت اجباری در جنگل یا نواحی دورافتاده است که معمولاً به عنوان مجازات، تبعید یا از روی زهد و گوشهنشینی رخ میدهد و در ادبیات شبهقاره نماد رنج و تزکیه نفس است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت بَن باس (Ban-bās) است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول با موضوع جلاوطنی، تبعید یا سکونت در جنگل، واژه پنجحرفی «بن باس» به عنوان یک پاسخ دقیق و خاص شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به سیاق متن، از واژههای فوق برای رساندن مفهوم تبعید و زندگی در جنگل استفاده میشود.
به عربی
واژه بن باس ریشه عربی یا کاربرد قرآنی ندارد، اما معادلهای مفهومی آن در زبان عربی شامل کلمات مربوط به تبعید و نفی بلد است.
به فارسی
نزدیکترین برگردانها و معادلهای این واژه در زبان فارسی معیار شامل جلاوطنی، تبعید، آوارگی، گوشهنشینی و دوری اجباری از خانه و کاشانه است.
جمعبندی و توضیح کامل بن باس
واژه «بن باس» در اصل یک واژه اصیل فارسی نیست، بلکه صورت فارسیشدهٔ واژهٔ هندی-سانسکریتی (Vanvās) است که از طریق زبان اردو و ادبیات سبک هندی به متون داستانی و ادبی فارسی راه یافته است. در ریشهشناسی این کلمه، «بَن/وَن» به معنای جنگل و «باس» به معنای سکونت و زیستن است؛ بنابراین معنای تحتاللفظی آن «زیستن در جنگل» میشود.
در فرهنگ و اساطیر شبهقاره هند (بهویژه در حماسه معروف رامایانا و دوران تبعید ۱۴ ساله شاهزاده راما)، بن باس نمادی از دوران رنج، آزمایش الهی، ریاضت، پاکی و تزکیه نفس به شمار میرود. به همین دلیل در متون ادبی فارسی بیشتر زمانی که سخن از اسطورههای هندی یا توصیف احوال عارفانه و گوشهنشینی در میان است، از این واژه یا مشتق آن «بنباسی» (به معنی تبعیدی یا ساکن جنگل) استفاده میشود.