یعنی چه
عبارت «بهره و سهم» یک ترکیب عطف است که برای بیان میزان حق، نصیب، حصه یا سود پرداختی به یک فرد از یک دارایی، منفعت یا مسئولیت مشترک به کار میرود. این واژه کاملاً کلاسیک و معمولی است و نشاندهنده میزان برخورداری یا حق دسترسی فرد در امور مالی، اجتماعی و حقوقی است.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب واژگانی به صورت «بَهرِه وَ سَهم» (bahre va sahm) است که در آن واژه اول با کسره پایانی به واژه بعدی پیوند میخورد.
در جدول
در پاسخ به سؤالات جدول کلمات متقاطع، واژه هشتحرفی «بهره و سهم» یا گزینههای مترادف آن مانند حصه، نصیب و قسمت بیشترین کاربرد را دارند.
به انگلیسی
بسته به اینکه بافت متن مربوط به مسائل عمومی یا بازارهای مالی و بورس باشد، از معادلهای متفاوتی استفاده میشود.
نماد چیست
این مفهوم در دنیای مدرن با نمودارهای دایرهای (Pie Chart) و برگه سهام نمایش داده میشود؛ در حالی که در مفاهیم سنتی و ادبی، ترازو (به نشانه عدالت در تقسیم) و تیر قرعه (ریشه تاریخی واژه سهم) نمادهای آن هستند.
جمعبندی و توضیح کامل بهره و سهم
ترکیب واژگانی «بهره و سهم» از دو بخش با ریشههای زبانی متفاوت تشکیل شده است. واژه «بهره» ریشه در پارسی میانه (پهلوی) دارد و از کلمه bahrag به معنی بخش، سود و فایده مشتق شده است. در مقابل، واژه «سهم» از ریشه عربی (س ه م) گرفته شده که در اصل به معنای تیر قرعه بوده و بعدها به مفهوم قسمت و حصه تغییر یافته است. ترکیب این دو با هم، مفهوم جامعتری از حق مالکیت و منافع را تداعی میکند.
در کاربردهای روزمره و متون حقوقی، این واژه نشاندهنده میزان دقیق مشارکت یا برخورداری یک فرد در یک کل است؛ برای مثال در جملاتی نظیر «هر یک از شرکا باید بهره و سهم خود را از منافع شرکت دریافت کنند»، اهمیت این ترکیب آشکار میشود. تفاوت ظریف این دو در این است که بهره بیشتر به جنبه سودآوری و فایده اشاره دارد، در حالی که سهم عمدتاً بخش تفکیکشده از یک مالکیت کلان را نشان میدهد.
از نظر اشارات مذهبی و قرآنی، خود این ترکیب عینی در قرآن نیامده است، اما ریشه فعلی واژه سهم یکبار در داستان حضرت یونس (ع) در سوره صافات به معنی قرعه انداختن با تیر به کار رفته است. همچنین واژههای هممعنی نظیر نصیب و قسمت بارها برای بیان سهم انسانها از مواهب مادی و معنوی در متون دینی تکرار شدهاند.