یعنی چه
واژهای عربی و اسم جمع مؤنث است که مفرد از لفظ خود ندارد و مفرد معنایی آن «ذات» (به معنی زنِ صاحب یا دارای چیزی) است. این کلمه برای اشاره به گروهی از زنان که واجد ویژگی، مال یا حالتی هستند استفاده میشود. از معروفترین کاربردهای آن در عبارات دینی و فقهی، اشاره به وضعیت بانوان باردار است که مسئولیت یا شرایط خاصی را حمل میکنند.
تلفظ
این کلمه به صورت اولات (Oulāt) تلفظ میشود که در آن همزه دارای حرکت ضمه (ـُ) است و حرف واو بعد از آن به صورت مدی یا ساکن خوانده میشود و خواندن آن شبیه به تلفظ واژه «اولو» است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، در پاسخ به راهنماهایی همچون «صاحبان مؤنث در عربی» یا «زنان باردار در قرآن»، کلمه پنج حرفی «اولات» مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
در برگردان انگلیسی برای رساندن مفهوم دقیق جنسیت مؤنث و مالکیت یا دارا بودن، از ترکیبهای اسمی و وصفی مربوط به بانوان استفاده میشود.
به عربی
این کلمه خود اصالتاً عربی است و در این زبان به عنوان معادل مؤنث کلمه «أولو» (صاحبان مذكر) شناخته میشود.
به فارسی
معادل مستقیم آن در زبان فارسی کلمات «دارندگان»، «صاحبان» یا «زنانِ دارایِ...» است که البته در ساختار زبان فارسی تفاوت جنسیت (مذکر و مؤنث) در این واژهها وجود ندارد.
جمعبندی و توضیح کامل اولات
واژه «اولات» یک لفظ اصیل عربی و قرآنی است که مفرد لفظی ندارد و به عنوان اسم جمع مؤنث برای اشاره به «بانوان صاحب و دارای یک ویژگی یا وضعیت» به کار میرود. معروفترین و آشناترین کاربرد این کلمه در ترکیب «اولات الاحمال» در سوره مبارکه طلاق است که به معنی زنان باردار (صاحبان بار) بوده و در احکام فقهی و حقوقی مربوط به عده و حقوق بانوانی که در آستانه زایمان هستند، کاربرد فراوان دارد.
این کلمه در زبان فارسی امروز به صورت مستقل کاربرد گفتاری یا نوشتاری رایج ندارد، بلکه صرفاً در متون کهن، متون دینی، تفاسیر قرآنی و مباحث حقوقی اسلامی دیده میشود. از نظر ساختاری، اولات دقیقاً همتای مؤنث واژههایی چون «اولو» و «اولی» (مانند اولوالالباب یا اولوالعزم) است که برای اشاره به صاحبانِ مذكر یا عمومی به کار میروند.