یعنی چه
انبحاح در لغت به معنی گرفته شدن گلو و تغییر کیفیت صدا به سمتی است که آواز شخص درشت، خشن و کمطنین میشود. این حالت معمولاً ناشی از سرماخوردگی، داد زدن طولانی، یا آسیب دیدگی و تورم تارهای صوتی رخ میدهد.
تلفظ
این واژه به صورت اِنْبِحاح (مصدری از باب انفعال در زبان عربی) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ واژه «انبحاح» دقیقاً یک کلمه ۶ حرفی است که به عنوان معادل گرفتگی یا خشونت صدا شناخته میشود.
به عربی
در زبان عربی کلاسیک و متون پزشکی مدرن، از این اصطلاحات برای توصیف اختلالات صوتی و پاتولوژی حنجره استفاده میشود.
به فارسی
برابرهای اصیل و رایج این واژه در زبان فارسی «گرفتگی صدا»، «گلوگرفتگی» و «خشدار شدن آواز» هستند که مفاهیم ساده و روزمره را میرسانند.
در قرآن
واژه انبحاح و ریشه سهحرفی آن (ب ح ح) در متن قرآن مجید به کار نرفتهاند و کاربرد آن بیشتر در متون طبی قدیمی، ادبیات کلاسیک و لغتنامهها است.
جمعبندی و توضیح کامل انبحاح
واژه «انبحاح» یک مصدر عربی از باب انفعال (ریشه بحح) است که به طور مشخص در متون پزشکی کهن و ادبیات کلاسیک فارسی به کار رفته است. این کلمه به حالت طبیعی یا عارضیِ گرفتگی، زمختی و خشن شدن صدا اشاره دارد که معمولاً در اثر گریه شدید، فریاد، بیماریهای حنجره یا سرماخوردگی پدید میآید.
اگرچه این واژه در مکالمات روزمره مردم فارسیزبان جایگاهی ندارد و جای خود را به ترکیبهای سادهای نظیر «گرفتگی صدا» داده است، اما همچنان به عنوان یک اصطلاح لغوی دقیق در فرهنگها ثبت شده و در طراحهای جدول کلمات متقاطع به عنوان یک واژه ساختارمند ششحرفی کاربرد دارد.
از نظر نمادین یا عاطفی در شعر، انبحاح میتواند نشانهای از فرسودگی، خستگی مفرطِ تارهای صوتی، اندوه عمیق یا فریادهای بیحاصل باشد، هرچند که در وهله اول یک واژه بالینی و توصیفی برای اختلالات صوتی به شمار میرود.