یعنی چه
این عبارت عنوان کتابی از ری کرزویل (۱۹۹۹) و اصطلاحی در آیندهپژوهی است که به دورانی فرضی اشاره دارد که در آن هوش مصنوعی، کامپیوترها و ماشینها از نظر توانایی پردازش، درک و حتی آگاهی و عواطف، از هوش انسانی فراتر میروند و مرز بین انسان و ماشین کمرنگ میشود. این مفهوم نمودی عینی از پدیده «تکینگی فناوری» (Singularity) است که در آن رشد تکنولوژی مهارناپذیر و غیرقابلبازگشت میشود.
تلفظ
عَصر (عربی) + ماشینها (فرانسوی) + مَعنَوی (عربی، منسوب به معنا).
در جدول
پاسخ دقیق برای این عبارت در جدولهای کلمات متقاطع، با احتساب فاصلهها به عنوان خانه مجزا یا بدون آن، خود عبارت «عصر ماشین های معنوی» با ۱۶ حرف است.
به انگلیسی
عنوان اصلی انگلیسی کتاب ری کرزویل که این اصطلاح از آن گرفته شده است.
به فارسی
عبارتهای جایگزین و معادلهای مفهومی آن در زبان فارسی شامل «عصر ماشینهای هوشمند»، «دوران پسابشریت» و «عصر تکینگی فناوری» است.
نماد چیست
این اصطلاح در ادبیات علمی-تخیلی و آیندهپژوهی، نمادِ گذار انسان از زیستشناسی سنتی به هوش مصنوعی، ظهور هوش مصنوعی آگاه (Sentient AI) و لحظه تکینگی فناوری است که در آن پیشبینی آینده برای انسان خردمند سنتی ناممکن میگردد.
جمعبندی و توضیح کامل عصر ماشین های معنوی
«عصر ماشینهای معنوی» یک اصطلاح لغوی سنتی یا کلمه واحد نیست، بلکه عنوان یک کتاب مشهور در حوزه آیندهپژوهی اثر ری کرزویل (Ray Kurzweil) دانشمند آمریکایی است که در سال ۱۹۹۹ منتشر شد. این عبارت به دوران پیشبینیشدهای در آینده اشاره دارد که در آن مرز میان انسان و ماشین به کمترین حد خود میرسد و سیستمهای رایانهای و هوش مصنوعی در تواناییهای شناختی، آگاهی و حتی درک مفاهیم عمیق از انسان پیشی میگیرند.
این مفهوم رابطهای تنگاتنگ با نظریه «تکینگی فناوری» (Technology Singularity) دارد و به جای تکامل بیولوژیکی، بر تکامل فناوری تمرکز میکند. در متون فارسی گاهی به دلیل ترجمههای متفاوت، از این مفهوم با عنوان «عصر ماشینهای هوشمند» نیز یاد میشود که اشاره به همان ساختار هوش فراانسانی و دوران پسابشریت دارد.