یعنی چه
پلویس یک اصطلاح تخصصی پزشکی و آناتومی است که به ناحیه لگن، استخوان لگن خاصره و همچنین بخش قیفیشکل انتهای کلیه (لگنچه کلیه) که ادرار در آن جمع میشود، اطلاق میگردد.
تلفظ
این واژه به صورت پَلویس (pelvis) تلفظ میشود و از زبان لاتین به متون علمی و پزشکی فارسی راه یافته است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، واژه پلویس به عنوان طراح سوال برای معادل لگن یا لگنچه با ۵ حرف کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژه Pelvis به ساختار استخوانی لگن و Renal pelvis به طور اختصاصی به لگنچه کلیه اشاره میکند.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه بسته به کاربرد آن آناتومی، «لگن»، «استخوان خاصره» یا «لگنچه کلیه» هستند.
نماد چیست
پلویس کاربرد اسطورهای یا ادبی سنتی ندارد، اما در اطلسهای پزشکی و کالبدشناسی، نمادی از پایداری، انتقال نیروی وزن و محافظت از اندامهای داخلی شکم به شمار میرود.
معنی انگلیسی/خارجی
واژه خارجی اصلی Pelvis است که ریشه در زبان لاتین دارد و به معنای ظرف، تشت یا حوضچه بوده است. به دلیل شباهت ساختاری این اندامها به حوضچه (محل جمعآوری ادرار در کلیه یا کاسه لگن)، این نام در نامگذاریهای علمی و آناتومیک جهان تثبیت شده است.
جمعبندی و توضیح کامل پلویس
واژه پلویس (Pelvis) یک اصطلاح کاملاً علمی، کالبدشناسی و پزشکی است که از زبان لاتین وام گرفته شده و در زبان فارسی اصیل جایگاه سنتی ندارد. این کلمه در دو بخش از کالبدشناسی کاربرد دارد؛ یکی به معنای استخوان لگن خاصره که تکیهگاه بالاتنه است و دیگری به معنای لگنچه کلیه که ادرار ترشحشده را پیش از ورود به حالب در خود جمع میکند.
به دلیل ریشه خارجی، این کلمه فاقد همخانواده یا مشتقات اصیل فارسی است و بیشتر در متون تخصصی زیستشناسی و تصویربرداریهای پزشکی به چشم میخورد. گاهی در زبان عامیانه یا به اشتباه، این واژه با قطعه خودرویی «پلوس» خلط میشود، در حالی که پلویس صرفاً مربوط به حوزه سلامت و آناتومی بدن انسان است.