یعنی چه
پیرابالینی به ویژگیها، خدمات یا ناهنجاریهایی گفته میشود که بهطور مستقیم در تظاهرات بالینی و معاینات اولیه بیمار مشهود نیستند و کشف آنها نیازمند بررسیهای تکمیلی و فرعی پزشکی نظیر رادیولوژی، امآرآی و آزمایشهای خون است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «پیرا» (با سکون یا فتح خفیف ی) و «بالینی» (با کسره ل و ن) است که به صورت سرهم pīrā-bālīnī خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این واژه دقیقاً ۱۰ حرف دارد و به عنوان معادل فارسی پاراکلینیک شناخته میشود.
به انگلیسی
این کلمه برگردان دقیق واژه انگلیسی Paraclinical است که در ادبیات پزشکی بینالمللی کاربرد وسیعی دارد.
به فارسی
واژه پیرابالینی مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی است و به عنوان جایگزین عبارات بیگانه نظیر پاراکلینیکال یا بخشهای آزمایشگاهی-تشخیصی استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل پیرابالینی
واژه «پیرابالینی» یک اصطلاح علمی و ساختاریافته در زبان فارسی معاصر است که از ترکیب پیشوند «پیرا» (به معنی پیرامون یا فراتر) و اسم «بالین» (به معنی بستر بیماری) به همراه پسوند صفتساز شکل گرفته است. این اصطلاح دقیقاً معادل واژه یونانی-انگلیسی پاراکلینیک (Paraclinical) قرار دارد و به تمام فرآیندهای تشخیصی اطلاق میشود که خارج از معاینه مستقیم پزشک روی تخت بیمار انجام میگیرند.
در کاربرد روزمره تخصصی، زمانی که یک پزشک برای تشخیص دقیقتر بیماری، علاوه بر علائم ظاهری، درخواست آزمایش خون، سونوگرافی یا نوار قلب میدهد، در واقع در حال استفاده از خدمات و یافتههای پیرابالینی است. این مفهوم در نظام سلامت اهمیت بالایی دارد، زیرا بسیاری از بیماریها پیش از بروز علائم واضح بالینی، تنها از طریق این روشهای تکمیلی قابل شناسایی هستند.
به عنوان مثال در یک جمله مکتوب میتوان گفت: «پزشک معالج برای اطمینان از وضعیت داخلی بیمار، علاوه بر معاینات بالینی، دستور انجام بررسیهای پیرابالینی را نیز صادر کرد.» این واژه هیچگونه ریشه در متون کهن یا قرآنی ندارد و کاملاً یک واژه مصوب و مدرن برای غنیسازی ادبیات پزشکی فارسی به شمار میرود.