یعنی چه
ضُراح در فرهنگ اسلامی و روایات دینی، نام خانهای شریف و مقدس در آسمان (آسمان چهارم یا هفتم) است که دقیقاً در برابر و محاذی کعبه زمینی قرار دارد. این خانه قبله اهل آسمان است و فرشتگان هر روز آن را طواف و در آن عبادت میکنند. در لغت نیز به معانی دور کردن، انداختن و لگد زدن آمده است.
تلفظ
این واژه به صورت ضُراح (با ضمه روی حرف ضاد) تلفظ میشود. در زبان عربی تلفظ دقیق آن «ضُّراح» است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی همچون «خانهای در آسمان برابر کعبه»، «نام دیگر بیتالمعمور» یا «عبادتگاه فرشتگان»، کلمه ۴ حرفی «ضراح» مد نظر است.
به انگلیسی
در متون انگلیسی اسلامی، این واژه را به صورت اصطلاحی به مفهوم کعبه آسمانی یا خانه پرآمدوشد فرشتگان ترجمه و آوانگاری میکنند.
به فارسی
معادلهای فارسی و روان این واژه شامل عباراتی چون «بیتالمعمور»، «خانه آباد»، «عرشآباد» و «کعبه آسمانی» است که مفهوم مکان عبادت ملائکه را میرسانند.
نماد چیست
ضراح در جهانبینی و سنت اسلامی نماد توازی و همسویی میان عالم ملک (زمین) و عالم ملکوت (آسمان) است. این واژه نشاندهنده جریان داشتن و پیوستگی عبادت در کل ساختار آفرینش است و کعبه را به عنوان نقطه کانونی هدایت، تا بالاترین طبقات آسمان امتداد میدهد.
جمعبندی و توضیح کامل ضراح
واژه «ضُراح» یک واژه اصالتاً عربی از ماده (ض ر ح) است که در متون و روایات اسلامی کاربردی کاملاً دینی و نمادین دارد. این کلمه به خانهای مقدس در طبقات بالایی آسمان (آسمان چهارم یا هفتم) اشاره میکند که دقیقاً در موازات خانه کعبه بر روی زمین قرار گرفته است. بر اساس روایات معصومین (ع)، این مکان همان «بیتالمعمور» است که به عنوان قبله و محل طواف شبانهروزی فرشتگان شناخته میشود.
از نظر ریشهشناسی، واژه ضراح با مفهوم دوری و فاصله در ارتباط است؛ چرا که این خانه شریف از زمین دور بوده یا حالت تقابل و ایستادگی روبروی کعبه را دارد. اگرچه این لفظ عیناً در متن قرآن کریم ذکر نشده، اما در تفاسیر مربوط به آیه ۴ سوره طور (والبیت المعمور) و احادیث معراج، نقشی کلیدی در تبیین پیوند عمیق میان زمین و آسمان و نظم عبادی جهان خلقت ایفا میکند.