یعنی چه
این عبارت کنایه از تصمیمگیری برای شروع یک کار، اتخاذ یک استراتژی خاص، یا در پیش گرفتن یک عقیده، مسلک و شیوه مشخص در زندگی است. همچنین در مفهوم مادی به معنی روانه شدن و عزیمت به سمتی خاص به کار میرود.
تلفظ
تلفظ روان این ترکیب فعلی به صورت [där piš ge.ref.tän.e rā.hī] است.
در جدول
پاسخ دقیق این عبارت در جدول ۱۴ حرف دارد. بسته به طراح جدول، معادلهای کوتاهتری مثل عزیمت، سلوک یا اتخاذ نیز ممکن است مد نظر باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای مفهوم مادی و فیزیکی از عبارت To take a path و برای مفهوم کنایی و اتخاذ روش از To adopt a method یا To embark on a course استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی، ترکیب «سلوک طریق» به معنی پیمودن راه و «اتخاذ سبیل» به معنی برگزیدن مسیر به عنوان دقیقترین معادلها شناخته میشوند.
به فارسی
عبارات هممعنی فارسی آن شامل راهی شدن، عزیمت کردن، آغاز کردن راه، پیش گرفتن مسیر، و در مفهوم معنوی سلوک، پیشه کردن و اتخاذ کردن است.
جمعبندی و توضیح کامل در پیش گرفتن راهی
عبارت «در پیش گرفتن راهی» یک ترکیب فعلی اصیل در زبان فارسی است که از سه جزء «پیش» (به معنی جلو و مقابل)، «گرفتن» (به معنی انتخاب و تصرف کردن) و «راه» (به معنی مسیر و طریق) ساخته شده است. این اصطلاح در متون کهن ادبیات فارسی مانند تاریخ بیهقی نیز کاربرد فراوانی داشته و نشاندهنده پویایی زبان فارسی در ساخت ترکیبات کنایی است.
این عبارت دو لایه معنایی عمده دارد؛ در لایه نخست و مادی، به معنای فیزیکیِ عازم شدن، روانه شدن و شروع به حرکت در یک جاده یا مسیر است. در لایه دوم و کنایی، به مفاهیم عمیقتری همچون انتخاب سبک زندگی، تصمیمگیری برای آینده، برگزیدن یک روش فکری یا استراتژی کاری اشاره دارد و در ادبیات نمادی از تحول درونی و آغاز سیر و سلوک است.
اگرچه این ترکیب به صورت مستقیم در متن قرآن نیامده، اما مفاهیم معادل آن مانند «فَاسْلُكِي سُبُلَ رَبِّكِ» (راههای پروردگارت را در پیش گیر) نشاندهنده قرابت معنایی شدید این اصطلاح فارسی با تعابیر قرآنی در باب هدایت و انتخاب مسیر زندگی است.