یعنی چه
این واژه در لغت به معنای پست، فرومایه، رذل و بیارزش است. همچنین در اصطلاحات نجومی کهن، ترکیب «کواکب مخسوله» به ستارگان کمنور، مجهول و ناشناخته اشاره دارد.
تلفظ
مَخْسوُلَه
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه به عنوان پاسخ برای راهنماهای «فرومایه»، «پست» یا «ستاره ناشناخته و کمنور» کاربرد دارد.
به انگلیسی
بسته به متن استفاده، معادلهای انگلیسی آن مفاهیم پستی یا گمنامی را رسانند.
به عربی
این واژه خود ریشه در زبان عربی دارد و صفت مؤنث از مشتقات خَسَلَ است.
به فارسی
برگردانها و معادلهای دقیق فارسی آن شامل واژههایی چون «پست»، «فرومایه»، «بیارزش» و «کمنور» است.
در قرآن
واژهٔ مخسوله یا مشتقات مستقیم آن در متن قرآن کریم به کار نرفته است.
نماد چیست
این کلمه در ادبیات و متون کهن نمادی از تاریکی، افول، بیارزشی، گمنامی یا ستارهای است که نور و فروغ خود را از دست داده باشد.
جمعبندی و توضیح کامل مخسوله
واژهٔ مخسوله یک صفت با ریشهٔ عربی (مؤنث مخسول) است که در متون کهن و ادبی زبان فارسی به کار رفته است. معنای اصلی این واژه به ویژگیهای منفی اخلاقی و مرتبهای مانند پستی، فرومایگی، رذالت و بیارزش بودن اشاره دارد.
علاوه بر کاربرد اخلاقی و عام، این واژه در نجوم و اخترشناسی قدیمی نیز کاربرد داشته است؛ به طوری که به ستارگان مجهول، ناشناخته و بسیار کمنور که به سختی دیده میشدند، کواکب مخسوله میگفتند. بنابراین، مفهوم کلیدی آن حول محور ناچیزی و بیفروغی میچرخد.