یعنی چه
ترکیبی اضافی و مفهومی حاصل از دو واژه عربی است که در لغت به معنای گشودن و پیروزی بر شهر قدس یا آزادسازی آن به کار میرود. این اصطلاح در متون تاریخی به رویدادهایی چون ورود سپاه اسلام به بیتالمقدس در عصر خلافت دوم و نیز بازپسگیری آن توسط صلاحالدین ایوبی اشاره دارد و در ادبیات معاصر، دلالت بر آرمان آزادی این شهر دارد.
تلفظ
واژه «فتح» با فتح فاء و سکون تاء و حاء [فَتْح] و واژه «قدس» با ضمه قاف و سکون دال و سین [قُدْس] تلفظ میشود که در ترکیب به صورت مضاف و مضافالیه با کسرهٔ میانجی خوانده میشود.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول با شمارش ۶ حرف. کلمات مترادفی چون «تسخیر ایلیا» نیز در متون کهن به این واقعه اشاره دارند.
به انگلیسی
در متون بینالمللی و تاریخی بسته به سیاق متن و رویکرد نگارش، از واژگان Liberation (آزادسازی) یا Conquest (فتح و پیروزی) استفاده میشود.
به عربی
این اصطلاحات در زبان عربی به طور گسترده برای اشاره به رویدادهای تاریخی صدر اسلام، جنگهای صلیبی و همچنین آرمانهای معاصر سیاسی جهان اسلام کاربرد دارند.
نماد چیست
در فرهنگ سیاسی و مذهبی جهان اسلام و خاورمیانه، «فتح قدس» به عنوان نمادی بلندمرتبه از ایستادگی، همبستگی امت اسلامی، رفع ظلم و پایان اشغالگری شناخته میشود. همچنین در آموزههای مهدویت و آخرالزمانی، این مفهوم نمادی از آستانه ظهور، برپایی عدالت جهانی و پیروزی نهایی حق بر باطل است.
جمعبندی و توضیح کامل فتح قدس
عبارت «فتح قدس» ترکیبی معنامند از دو واژه عربی فتح (به معنی گشایش و پیروزی) و قدس (به معنی پاکی و قداست، و نام شهر بیتالمقدس) است. این اصطلاح بیش از آنکه یک واژه لغوی ساده در زبان عامیانه باشد، یک مفهوم عمیق تاریخی، سیاسی و اعتقادی است که ریشه در حوادث صدر اسلام و دوران جنگهای صلیبی دارد.
اگرچه خودِ این ترکیب به صورت یکجا در قرآن کریم ذکر نشده، اما اجزای آن یعنی مفهوم فتح و نیز تعابیری همچون «الأرض المقدسة» (سرزمین مقدس) و «المسجد الأقصی» بارها مورد توجه قرار گرفتهاند. این واژه در دوران معاصر، بار ایدئولوژیک ویژهای یافته و به مظهر آرمانهای آزادیخواهانه و همبستگی جهان اسلام بدل شده است.