یعنی چه
واژهٔ «المعطر» صورتِ معرفه (دارای الف و لام) از کلمهٔ معطر است که از ریشهٔ عربی «ع ط ر» گرفته شده و به معنی چیزی است که به آن عطر زده شده، خوشبو شده یا آغشته به رایحهای دلپذیر باشد.
تلفظ
این کلمه با فتحة روی عین و تشدید مکسور یا مفتوح روی طاء تلفظ میشود که در حالت اسم مفعولی (مُعَطَّر) به معنی خوشبو شده است.
در جدول
در کلمات متقاطع، اگر به دنبال کلمهای ۶ حرفی با معنای خوشبو شده یا آغشته به عطر هستید، «المعطر» پاسخ دقیق آن است.
به عربی
در زبان عربی علاوه بر المعطر، از واژههایی مانند المطیب برای اشاره به شیء عطرآگین استفاده میشود.
به فارسی
دقیقترین برگردانهای فارسی برای این واژه کلماتی چون «خوشبو»، «عطرآگین» و «آغشته به بوی خوش» هستند.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و ادبیات شرقی، معطر بودن و عطرآگینی نمادی از طهارت، آراستگی، حضور ملائکه و طعامها و نعمات بهشتی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل المعطر
واژهٔ «المعطر» یک لفظ معرفهٔ عربی برخاسته از ریشهٔ «ع ط ر» است که به طور مستقیم دلالت بر هر آن چیزی دارد که به وسیلهٔ بوی خوش، عطرآگین و مطیب شده باشد. این کلمه در ادبیات و کاربردهای روزمره به عنوان صفتی برای اشیاء، فضاها یا حتی عبارات نیکو (مانند ثناء عطر) به کار میرود.
اگرچه خود این واژه به صورت صریح در متن قرآن مجید ذکر نشده، اما ریشه و مفاهیم همسو با آن مانند مسک، ریحان و کافور به وفور برای توصیف پاکیزگی و زیباییهای بهشت مجسم شدهاند. در فرهنگ عامه و جداول کلمات متقاطع نیز این کلمه به عنوان یک واژهٔ ۶ حرفی با اصالت عربی شناخته میشود.
در نهایت، المعطر فراتر از یک معنای فیزیکی، در برگیرندهٔ مفاهیم معنوی عمیقی چون پاکی باطن، حضور فرشتگان، جلوهٔ ایمان و ثنای نیکو است و تقابل معنایی آشکاری با واژگان دال بر بدبویی و ناپاکی دارد.