تلفظ
این واژه به صورت مَنْضود (تلفظ حرکات: مَـ + نْـ + ضـو + د) خوانده میشود که اسم مفعول از ریشه عربی نضد است.
در جدول
پاسخ متداول برای راهنمای جدول کلماتی مانند «روی هم چیده شده» یا «منظم و پیدرپی»، واژه ۵ حرفی «منضود» است.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه نشاندهنده اشیایی هستند که به صورت منظم و طبقهطبقه روی یکدیگر قرار گرفتهاند.
به فارسی
در زبان فارسی واژههایی مانند برهمنهاده، انباشته، متراکم، ردیفشده، منظم، منظوم و به نظم درآمده به عنوان معادلهای دقیق آن شناخته میشوند. واژگان متضاد آن نیز پراکنده، متفرق و نامنظم هستند.
در قرآن
این واژه دو بار در قرآن به کار رفته است؛ یکی در سوره واقعه آیه ۲۹ («وَطَلْحٍ مَنْضُودٍ») در وصف درختان موز بهشتی با میوههای رویهمچیده، و دیگری در سوره هود آیه ۸۲ («حِجَارَةً مِنْ سِجِّيلٍ مَنْضُودٍ») به معنی سنگهای گلین پیاپی و متراکم.
نماد چیست
در ادبیات فارسی، ترکیبهایی مانند «لؤلؤ منضود» یا «دُرّ منضد» نماد سخنان نغز، زیبا و مرتب یا دندانهای سپید و منظم معشوق است. در فرهنگ عامه نیز این کلمه نمادی از نظم بینقص طبیعی و تراکم حسابشده به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل منضود
واژه «منضود» یک اسم مفعول عربی از ریشه «ن-ض-د» است که به معنای هر چیزی است که با نظم، ترتیب و تراکم بالا روی یکدیگر چیده شده باشد. این واژه در زبان فارسی کاربرد ادبی داشته و به مفاهیمی همچون پیوستگی، فشردگی و آراستگی ساختاری اشاره دارد.
در متون کهن و تفاسیر قرآنی، منضود هم برای توصیف نعمتهای بهشتی (مانند خوشههای متراکم موز) و هم برای توصیف سخنان آراسته و زیبا به کار رفته است. بنمایه اصلی این کلمه، تلفیق همزمان دو ویژگی «فراوانی» و «نظم» در یک پدیده است.