یعنی چه
بلجاء در لغت به معنای زنی است که چهرهای درخشان، باز و خندان دارد. همچنین به ویژگی آناتومیک خاصی اشاره دارد که در آن فاصله بین دو ابروی زن زیاد و گشاده باشد و ابروها به یکدیگر متصل نباشند.
تلفظ
این واژه به صورت بَلْجاء (Baljā) تلفظ میشود که فتحه روی حرف باء و سکون روی حرف لام قرار دارد و در پایان آن الف ممدوده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۵ حرف دارد و معمولاً در پاسخ به راهنماهایی چون «زن گشادهرو» یا «زن گشادهابرو» به کار میرود.
به انگلیسی
برای توصیف ویژگی فیزیکی ابروها نیز از عبارت Having a wide space between eyebrows استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل عباراتی چون گشادهرو، درخشانچهره، نیکوروی و خندانروی است که به ویژگی زیبایی و بشاش بودن صورت اشاره دارد.
نماد چیست
در ادبیات و فرهنگ عرب، این واژه نمادی از روشنایی، صراحت و زیبایی طبیعی است. همچنین ریشهٔ آن در عبارات مذهبی و تفسیری (مانند الحق أبلج) به عنوان نماد آشکار شدن حق در برابر باطلِ تاریک به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل بلجاء
واژهٔ «بلجاء» یک صفت فصیح عربی و شکل مؤنث کلمهٔ «أبلج» است که از ریشهٔ سه حرفی (ب ل ج) مشتق شده است. مفهوم بنیادی این ریشه به شکافتن تاریکی، روشنایی سپیدهدم و گشاده شدن اشاره دارد. در کاربرد توصیفی، بلجاء برای زنی به کار میرود که سیمایی بسیار روشن، شاداب و خندان دارد و پیشانی یا فاصلهٔ بین ابروهای او باز و بدون پیوستگی است.
این کلمه گرچه در متن قرآن کریم به صورت مستقیم نیامده، اما مشتقات آن در احادیث و متون تفسیری برای نشان دادن وضوح و آشکار بودن حقیقت بارها استفاده شده است. در زبان فارسی، این واژه به عنوان یک لغت اصیل کاربرد روزمره ندارد و بیشتر در متون کهن، لغتنامهها و به عنوان یک پاسخ دقیق پنجحرفی در جدولهای کلمات متقاطع مطرح میشود.