یعنی چه
تنباکوی کوهی در اصطلاح گیاهشناسی و طب سنتی به گیاه دارویی «آرنیکا» (Arnica montana) از تیرهٔ کاسنیان اطلاق میشود که بومی مناطق کوهستانی اروپا و سیبری است و به دلیل شباهت برگهای کرکدارش به تنباکو به این نام معروف است. همچنین در معنای عامیانه، این اصطلاح به گونههای وحشی و خودروی جنس نیکوتیانا (تنباکوی وحشی) که در ارتفاعات میرویند نیز گفته میشود.
تلفظ
این ترکیب وصفی در زبان فارسی به صورت [تَمْباکویِ کوهی] یا [تَنْباکویِ کوهی] تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی مانند «آرنیکا»، «توتون کوهی» یا «همیشه بهار کوهی» به عنوان پاسخهای هممعنی کاربرد دارند.
به انگلیسی
در منابع انگلیسی با توجه به کاربرد علمی یا عامیانه از این معادلها استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی با توجه به ریشه طب سنتی یا نوع گیاه، از این اصطلاحات استفاده میکنند.
به فارسی
در زبان فارسی اصیل و منابع گیاهی معادلهایی همچون همیشه بهار کوهی، توتون کوهی، آرنیکا و گاوچشم برای اشاره به این مفهوم به کار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل تنباکوی کوهی
تنباکوی کوهی ترکیبی وصفی در زبان فارسی است که در دو معنای عمده به کار میرود؛ در متون تخصصی طب سنتی و گیاهشناسی غربی، معادل گیاه «آرنیکا» از تیره کاسنیان است که گلی زرد شبیه داوودی دارد و برگهایش به تنباکو شبیه است. در کاربرد عامیانه و محلی نیز به هرگونه تنباکوی وحشی و خودرو که در مناطق مرتفع و کوهستانی میروید اشاره دارد.
این گیاه به دلیل داشتن خواص ضدالتهابی قوی در پمادها (به ویژه برای درمان کبودی و ضربدیدگی) کاربرد وسیعی دارد. با این حال باید توجه داشت که خود گیاه به شدت سمی است و مصرف خوراکی و خودسرانه آن خطرناک است. واژه تنباکو ریشهای غربی دارد که از طریق تجارت وارد فارسی شده و کلمه کوهی کاملاً ایرانی است.