یعنی چه
عبارت «نوعی لباس» یک ترکیب وصفی و اسمی در زبان فارسی است که به پوشاک، جامه یا تنپوشِ مشخصی اشاره دارد که دارای ویژگیهای معین، سنتی، محلی یا کاربرد خاصی است (مانند عبا، قبا، کت، یا هودی).
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، پاسخ این راهنما دقیقاً خودِ عبارت «نوعی لباس» با ۸ حرف است. البته بسته به طراح جدول، گاهی کلماتی چون جامه، رخت یا پوشاک نیز مد نظر قرار میگیرند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم این ترکیب از عباراتی که نشاندهنده یک مدل یا دسته خاص از پوشش هستند استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی با استفاده از واژگان همریشه، این ترکیب به صورت مضاف و مضافالیه یا توصیفی بیان میشود.
نماد چیست
لباس در فرهنگها و ادبیات مختلف نماد پوشیدگی، رازپوشی، شخصیت و هویت است. اشاره به «نوعی لباس» معمولاً بازتابدهنده جایگاه اجتماعی، صنف خاص (مثل لباس رزم یا روحانیت) یا سنتهای اقلیمی یک گروه از جامعه است.
جمعبندی و توضیح کامل نوعی لباس
عبارت «نوعی لباس» ترکیبی وصفی و عام در زبان فارسی است که از دو واژه با ریشه عربی تشکیل شده است؛ «نوع» به معنای گونه و دسته، و «لباس» از ریشه «ل ب س» به معنای پوشیدن و دربرگرفتن. این عبارت به صورت یک مدخل مستقل و مفرد در لغتنامههای کلاسیک مانند دهخدا ثبت نشده، بلکه معنای آن مستقیماً از ترکیب اجزای سازندهاش به دست میآید و برای اشاره به هر نوع پوششِ خاصِ سنتی، مدرن یا رسمی به کار میرود.
از نظر مترادفهای کاربردی، میتوان کلماتی چون نوعی جامه، قسمی تنپوش، رخت یا کسوت را برای آن برشمرد. در نقطه مقابل، متضاد دقیق واژگانی برای کل این ترکیب وجود ندارد، اما به صورت مفهومی واژههایی مانند برهنگی، عریانی و بیلباسی به عنوان مفاهیم مخالف لباس شناخته میشوند. همخانوادههای واژه لباس شامل ملبوس، تلبس و البسه، و همخانوادههای نوع شامل انواع، متنوع و تنوع هستند.
در فرهنگ اسلامی و متون قرآنی، اگرچه خود ترکیب «نوعی لباس» به چشم نمیخورد، اما واژه «لباس» بارها به صورت مفرد و با کارکردهای استعاری عمیق به کار رفته است؛ از جمله عبارت معروف «لباس التقوی» در سوره اعراف یا تشبیه همسران به لباس یکدیگر در سوره بقره که نشاندهنده نقش محافظتی، مایه زینت بودن و رازداری در روابط انسانی است.