یعنی چه
این عبارت در بافتهای تفسیری و ترجمه، به معنای انجام دادن رفتاری عبث، غفلتآمیز و بدون سود واقعی است که هیچ پاداش یا فایدهٔ دنیوی و اخروی ندارد.
تلفظ
تلفظ صحیح کلمه به صورت فتح عین و ميم در واژه اول (عَمَل) و فتح لام و سکون غین همراه با یای مشدد در واژه دوم (لَغْوِی) میباشد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «عمل لغوی»، خود این ترکیب ۷ حرف دارد یا بر اساس فضا میتوان از مترادفهای آن استفاده کرد.
به انگلیسی
اصطلاحات فوق در زبان انگلیسی به کارهای عبث، پوچ و بدون هدف یا نتیجهٔ مشخص اشاره دارند.
به عربی
در بافت زبان عربی برای اشاره به این مفهوم از ترکیب فعل لغو یا کارهای بیهوده و عبث استفاده میشود.
به فارسی
برگردان و معادلهای روان این ترکیب در زبان فارسی شامل واژههایی چون کار عبث، هرزهپویی، حرکت بیفایده و رفتار غفلتآمیز است.
جمعبندی و توضیح کامل عمل لغوی
ترکیب «عمل لغوی» یک اصطلاح مستقل و واحد در واژهنامههای بزرگ و مرجع زبان فارسی مانند دهخدا یا معین نیست؛ بلکه این عبارت از همنشینی دو واژه عربی «عمل» (به معنی کار و کردار) و «لغوی» (منسوب به لغو، به معنی بیهوده و ساقط از اعتبار) پدید آمده است.
بیشترین علت شهرت و کاربرد این ترکیب در فارسی، به حوزه ترجمه قرآن کریم بازمیگردد؛ جایی که مترجمانی چون الهی قمشهای در ترجمه آیه ۷۲ سوره فرقان («...وَإِذَا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِرَامًا»)، عبارت قرآنیِ گذر از لغو را به «به عمل لغوی بگذرند» ترجمه کردهاند. از این رو، عمل لغوی در فرهنگ اسلامی و اخلاقی به هر نوع رفتار، سخن یا حرکتی اطلاق میشود که فاقد فایده عقلانی، شرعی یا عرفی باشد.