یعنی چه
این عبارت یک ترکیب شاعرانه و استعاری در فارسی معاصر است که به معنای نهایت لطافت، مهربانی، عشق پاک و برخورد ملایم با موجودی بسیار ظریف و آسیبپذیر میباشد. همچنین در دنیای هنر، نام یک آلبوم موسیقی بیکلام برجسته در سبک کلاسیک و پاپ اثر علی جعفریپویان (نوازنده ویولن) است که در سال ۱۳۹۸ منتشر شد و قطعهای از آن ساخته مهران اکرمی است.
تلفظ
عبارت ترکیبی «بوسه بر بالهای پروانه» طبق قواعد زنجیره گفتار زبان فارسی به صورت پیوسته و با کسره اضافه بین اجزا خوانده میشود: بُوسِه بَر بالْهامِیْ پَرْوانِه.
در جدول
در مسابقات شرح در متن و جدول کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت دقیقاً خود ترکیب «بوسه بر بال های پروانه» است که از ۱۸ حرف تشکیل میشود.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی رایج برای این ترکیب شاعرانه و هنری شامل A Kiss on the Butterfly's Wings یا A kiss on the wings of a butterfly است.
نماد چیست
در ادبیات فارسی و عرفان، «بوسه» نماد محبت، تکریم و اتصال روحی است و «پروانه» نماد عاشقِ شیفته نور، روح، تحول و جانفشانی در عشق است. ترکیب این دو با هم، نمادی از عشق بینهایت ظریف، فداکاری عاشقانه، مراقبت و تحسین زیباییهای شکننده و زودگذر هستی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل بوسه بر بال های پروانه
ترکیب «بوسه بر بالهای پروانه» بیش از آنکه یک اصطلاح واژهنامهای سنتی باشد، یک ترکیب استعاری و تصویر شاعرانه معاصر است. این عبارت نشاندهنده ابراز عشق و محبتی بسیار ملایم و محترمانه به چیزی است که نهایت ظرافت و آسیبپذیری را دارد، دقیقاً مانند پروانه که در ادبیات همواره مظهر روحی لطیف و شکننده بوده است.
از سوی دیگر، این عبارت در فضای هنری مدرن ایران به عنوان نام یک آلبوم موسیقی بیکلام برجسته شناخته میشود. این اثر که در سال ۱۳۹۸ به عنوان سومین آلبوم مستقل علی جعفریپویان، نوازنده مشهور ویولن، منتشر شد، شامل ۳۰ قطعه از ساختههای ۱۸ آهنگساز مختلف برای سینما، تئاتر و تلویزیون است که یکی از قطعات آن نیز توسط مهران اکرمی آهنگسازی شده است.
از منظر ریشهشناسی، اجزای این عبارت همگی دارای ریشههای اصیل فارسی هستند. واژه «بوسه» از ریشه ایرانی باستان و فارسی میانه به معنی تماس لبها برای محبت گرفته شده، «بال» از پارسی میانه برآمده و «پروانه» نیز از واژه پهلوی parvānak به معنای راهنما یا حشره مشتق شده است که در ادبیات عرفانی نماد فداکاری عاشقانه است.