یعنی چه
میافیزیسم یک دکترین و باور مسیحشناسانه (Christological) متعلق به کلیساهای ارتدکس مشرقی (مانند کلیسای قبطی، ارمنی و سریانی) است. بر اساس این امر، عیسی مسیح دارای یک طبیعت واحدِ مرکب است؛ طبیعتی که همزمان به طور کامل الهی (لاهوت) و به طور کامل انسانی (ناسوت) است و این دو وجه، بدون هیچگونه آمیختگی، تغییر، تجزیه یا جدایی با یکدیگر متحد شدهاند. ریشه این واژه در زبان یونانی باستان است و از ترکیب «میا» (μία) به معنی یک یا واحد مرکب و «فیزیس» (φύσις) به معنی طبیعت ساخته شده است.
تلفظ
این واژه به صورت مِ-یا-فی-زیسم (Mi-a-fi-zism) تلفظ میشود و از اصطلاحات تخصصی الهیات مسیحی است.
در جدول
کلمه مورد نظر در جدولهای شرح در متن و متقاطع ۹ حرف دارد و به عنوان دکترین طبیعت واحد مرکب مسیح شناخته میشود.
به انگلیسی
اصطلاح استاندارد انگلیسی برای این مکتب فکری الهیاتی Miaphysitism است و به پیروان آن Miaphysite میگویند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای اشاره به این دکترین الهیاتی از واژه Miafizitizm استفاده میشود.
به فارسی
در برگردانهای توصیفی فارسی به آن «یکطبیعتگرایی مرکب» یا «الهیات طبیعت واحد» میگویند تا از مونوفیزیسم (یکطبیعتگرایی مطلق) متمایز شود.
در قرآن
این اصطلاح یک واژه تخصصی و فنی در الهیات مسیحی است که در متن قرآن وجود ندارد. اگرچه قرآن در آیاتی مانند سوره مائده به نقد دیدگاههای مربوط به الوهیت یا پسر خدا بودن عیسی مسیح پرداخته، اما به مکاتب فرعی مسیحیت مانند میافیزیسم اشاره مستقیمی نکرده است.
نماد چیست
نماد گرافیکی متمایزی که صرفاً معرف این واژه یا تفکر فلسفی باشد وجود ندارد؛ اما پیروان این الهیات در کلیساهای خود از صلیبهای بومی و تاریخیشان مانند صلیب قبطی یا خاچکار (صلیب ارمنی) به عنوان نماد هویتی استفاده میکنند.
معنی انگلیسی/خارجی
واژه میافیزیسم کاملاً یک اصطلاح بیگانه وارداتی از ریشه یونانی (Mia + Physis) است که در زبان فارسی معنای اصیل و مجزایی ندارد و صرفاً برای اشاره به دکترین الهیات مسیحی درباره یگانگی طبیعت مرکب مسیح به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل میافیزیسم
میافیزیسم یکی از دکترینهای مهم و ظریف در تاریخ مسیحشناسی است که عمدتاً توسط کلیساهای ارتدکس مشرقی نظیر کلیسای قبطی مصر، ارمنی و سریانی دنبال میشود. این دیدگاه اعتقاد دارد که عیسی مسیح دارای یک طبیعت واحد اما مرکب است که در آن لاهوت (بعد الهی) و ناسوت (بعد انسانی) بدون آمیختگی یا از دست دادن ویژگیهای خود، به طور کامل با هم متحد شدهاند.
این مکتب متمایز از «دیوفیزیسم» (باور کاتولیکها به دو طبیعت مجزای الهی و انسانی در یک شخص) و همچنین متمایز از «مونوفیزیسم» (حل شدن و محو شدن طبیعت انسانی در طبیعت الهی) است. میافیزیتها برچسب مونوفیزیسم را رد میکنند زیرا معتقدند وجه انسانی مسیح کاملاً حفظ شده است.