یعنی چه
واژهٔ بامروت به فردی اطلاق میشود که دارای فضایل اخلاقی، انصاف، حقشناسی و گذشت باشد. این صفت ترکیبی از «با» و «مروت» است و به کسی اشاره دارد که در برخورد با دیگران، اصول انسانیت و مروت را رعایت میکند و حتی در موضع قدرت، از انتقامجویی دست میکشد و انصاف را پیشه خود میسازد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه در زبان فارسی «بامُرُوَّت» با تشدید روی حرف «و» است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، واژهٔ بامروت به عنوان پاسخ یک کلمهٔ ۶ حرفی شناخته میشود. بسته به تعداد حروف خواسته شده، کلماتی مانند جوانمرد، منصف و راد نیز کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژههای متعددی بسته به لحن و بافت متن برای معادلسازی بامروت وجود دارند که بر جنبههای مروت، انسانیت، سخاوت و اصالت تمرکز دارند.
به فارسی
معادلهای اصیل و واژگان هممعنی فارسی برای بامروت شامل صفاتی چون جوانمرد، نیکمنش، باگذشت، منصف، راد و باانسانیت است که همگی بر ویژگیهای والای اخلاقی دلالت میکنند.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات عامه ایران، بامروت بودن نماد فرهنگ عیاری، فتوت و پهلوانی است. این واژه نشاندهنده دستگیری از ضعفا، رعایت انصاف در اوج قدرت و داشتن غیرت و پاسداری از حریم اخلاق است. در تمثیلهای قدیمی، گاهی پرندگانی مانند خروس یا کبوتر را به دلیل ویژگیهای رفتاریشان نماد مروت میدانستند.
جمعبندی و توضیح کامل بامروت
واژهٔ «بامروت» یکی از کلیدیترین صفات اخلاقی در فرهنگ، ادبیات و سنتهای اجتماعی ایران است. این کلمه که از ترکیب حرف پیشوند فارسی «با» و واژهٔ عربی «مروت» (به معنی مردانگی و کمال انسانیت) ساخته شده، به فردی اشاره دارد که منش والا، گذشت، انصاف و شفقت را در تمام شئون زندگی و برخورد با دیگران سرلوحه قرار میدهد.
در نظام ارزشی سنتی ایران، مروت فراتر از یک صفت شخصی، یک آیین و مسلک به شمار میرفته است که ریشه در پهلوانی، عیاری و مکارم اخلاق دارد. فرد بامروت کسی است که حتی در حق دشمنان خود بیانصافی روا نمیدارد، در سختیها دستگیر ضعفا است و نیکی و اصالت رفتار او تحت تأثیر منافع شخصی یا خشم قرار نمیگیرد.
امروزه نیز این واژه کماکان اصالت خود را حفظ کرده و در توصیف افرادی که رفتاری منصفانه، انسانی و به دور از سنگدلی دارند به کار میرود. بامروت بودن در حقیقت تجلی عملی انسانیت و اخلاقمداری در روابط اجتماعی است.