یعنی چه
این عبارت در زبان فارسی به معنای بیاعتنایی کردن، خوار و سبک شمردن، التفات نکردن و جدی نگرفتن موضوع یا فردی است. کلمه «وَقْع» در اصل به معنی قدر، منزلت، اعتبار و سنگینی است؛ بنابراین وقتی به چیزی وقعی نهاده نمیشود، یعنی وزن و اعتباری برای آن در نظر گرفته نشده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت [وَقْ عْ نَ نَ ها دَ نْ] است که در آن واژه عربی «وَقْع» با سکون قاف و عین خوانده میشود و به فعل منفی «ننهادن» متصل میگردد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی همچون «اهمیت ندادن» یا «بیاعتنایی کردن» که فضای ۹ حرفی دارند، عبارت «وقع ننهادن» قرار میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم وقع ننهادن از افعالی مانند to ignore یا to disregard و عباراتی نظیر to pay no heed to یا to slight استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای بیان این مفهوم کنایی از عبارت «لَمْ يُقِمْ لَهُ وَزْناً» (به او وزنی نداد) یا فعل «اِسْتَخَفَّ بِهِ» (آن را سبک و خوار شمرد) استفاده میکنند.
به فارسی
معادلهای اصیل و عبارات هممعنی فارسی برای این اصطلاح عبارتند از: ارج ننهادن، خوار شمردن، سبک داشتن، چشمپوشی کردن، رو برگرداندن و کممحلی کردن.
جمعبندی و توضیح کامل وقع ننهادن
اصطلاح «وقع ننهادن» یک ترکیب فعلی کنایی و کاربردی در زبان فارسی است که از ترکیب واژه عربی «وَقْع» (به معنی سنگینی، قدر و اعتبار) و فعل منفی فارسی «ننهادن» ساخته شده است. این عبارت در ادبیات رسمی و مکتوب برای نشان دادن بیتوجهی کامل، ناچیز شمردن یک امر یا بیارزش قلمداد کردن نظر و جایگاه یک شخص به کار میرود.
در مقابل، شکل مثبت این عبارت یعنی «وقعی نهادن» یا «وقع نهادن» به معنای ارج نهادن، اعتنا کردن و اهمیت دادن است. این اصطلاح به خوبی نشاندهنده چگونگی ترکیب ساختارهای زبانی عربی و فارسی برای خلق تعابیر دقیق و کنایی در فرهنگ اصیل تعارفات و ادبیات رفتاری ایرانیان است.