یعنی چه
تضلل در لغت به معنای دچار ضلالت شدن، گم کردن راه راست، و انحراف از مسیر هدایت و حقیقت است. این واژه همچنین در متون کهن به مفهوم باطل شدن، تباهی و هلاکت نیز به کار رفته است.
تلفظ
این کلمه به صورت تَضَلُّل (با فتح تاء و ضاد، و تشدید و ضم لام اول) تلفظ میشود و مصدر باب تفعّل است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه تضلل به عنوان پاسخ برای واژههایی نظیر گمراهی، باطل شدن، بیهودگی و تباهی کاربرد دارد.
به انگلیسی
برای معادلسازی این واژه در زبان انگلیسی از کلماتی که مفهوم انحراف، سردرگمی و دوری از حقیقت را میرسانند استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل گمراهی، انحراف از راه درست، بیراهگی، باطل شدن و سرگشتگی است.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات دینی، این واژه به عنوان نمادی از سردرگمی، دوری از هدایت الهی، گم کردن مقصد راستین و گرفتار شدن در باطل شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل تضلل
واژه تضلل از ریشه عربی (ض ل ل) و در باب تفعّل ساخته شده است. هسته معنایی این ریشه بر انحراف، گم کردن مسیر هدایت و خارج شدن از مقصد درست استوار است. اگرچه خود این ساختار دقیق صرفی به صورت مستقیم در قرآن نیامده، اما همخانوادههای بسیار پرکاربردی مانند ضلالت، تضلیل و ضال در متن قرآن و ادبیات اسلامی دارد که همگی بر دوری از مسیر حق دلالت میکنند.
این کلمه علاوه بر معنای اصلی خود یعنی گمراه شدن، در برخی متون لغوی معتبر به معنای تباهی، باطل شدن و بیهوده گشتن امور نیز به کار میرود. شناخت دقیق آن مانع از اشتباه گرفتنش با واژههای همآوا اما کاملاً متفاوت مانند «تذلل» (به معنی فروتنی و خواری) میگردد.