یعنی چه
این عبارت یک ترکیب تعبیری، کنایی و اخلاقی در ادبیات فارسی است که به معنی روش، مسلک و آیین جوانمردی، بزرگواری، مدارا و رفتار شرافتمندانه در برخورد با دیگران به کار میرود. این اصطلاح به عنوان یک مذهب رسمی یا فقهی مستقل شناخته نمیشود، بلکه به رویکردی مبتنی بر اخلاق اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب کنایی به صورت مَذْهَبِ مُرُوَّت (یا مَذْهَبِ مُروءَت) انجام میشود.
در جدول
پاسخ دقیق این عبارت در جدول، خود اصطلاح «مذهب مروت» است که از ۸ حرف تشکیل شده است.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم این اصطلاح اخلاقی در زبان انگلیسی، از تعابیری که به شوالیهگری، بزرگمنشی و اصالت اخلاقی اشاره دارند استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی، لغوی و اصطلاحی نزدیک به این واژه شامل جوانمردی، فتوت، عیاری، بزرگواری، انصاف، کرم و مردانگی اخلاقی است.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و ایرانی، بارزترین نماد مذهبِ مروت شخصیت حضرت علی (ع) و نماد مادی آن ذوالفقار یا پهلوانانی چون پوریای ولی است. در ادبیات نمادین نیز «آب» و «سایه درخت» به دلیل بخشندگی بیمنت، از نمادهای مروت به شمار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل مذهب مروت
عبارت ترکیبشدهٔ «مذهب مروت» به صورت یک اصطلاحِ فقهی، کلامی یا مذهب دینیِ ثبتشده در فرهنگهای لغت وجود ندارد. در واقع این عبارت یک ترکیب تعبیری و کنایی است که به ویژه در ادبیات، عرفان و اخلاق به معنی «آیین، روش و مسلکِ جوانمردی و مردانگی» به کار میرود.
ریشه اصلی این مفهوم به واژه عربی «مروءة» بازمیگردد که به معنای رفتار شایسته یک انسان کامل، رعایت آداب اخلاقی و دوری از رفتارهای پست اجتماعی است. بنابراین، هرگاه در متون ادبی یا اخلاقی با این اصطلاح مواجه شویم، منظور رویکرد و شیوهای از زندگی است که بر پایه انصاف، مدارا، رحم و بزرگواری بنا شده است؛ همانطور که حافظ میفرماید: «با دوستان مروت، با دشمنان مدارا».