یعنی چه
این کلمه یک ترکیب عربی (قرآنی) از «افواه» (جمع مکسر فم/فوه به معنی دهانها) و ضمیر «هم» (آنها) است که به معنای دهانهایشان یا گفتار ظاهری آنان به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتحة همزه و سکون فاء و کسرِ هاء اول و دوم به صورت «اَفْواهِهِمْ» است.
در جدول
پاسخ جدول برای عبارت «دهانهایشان در قرآن»، کلمه ۷ حرفی «افواههم» است.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن، این عبارت بیشتر به صورت generic یا ملکی به معنی دهانهای آنها برگردانده شده است.
به فارسی
معادل مستقیم آن «دهانهایشان» است، اما در اصطلاح و ادبیات فارسی به کنایه از «سخن زبانبازی» یا «شایعات بدو پشتوانه» (برگرفته از افواه عمومی) نیز استفاده میشود.
در قرآن
این کلمه حدود ۱۳ بار در قرآن کریم آمده است و معمولاً در سیاق نکوهش نفاق کافران و منافقان به کار میرود؛ جایی که ادعای زبانی و دهانی آنها با باور قلبیشان متضاد است. مانند آیه ۱۶۷ سوره آلعمران: «یَقُولُونَ بِأَفْوَاهِهِم مَا لَیْسَ فِی قُلُوبِهِم» (با دهانهای خود چیزی میگویند که در دلهایشان نیست).
جمعبندی و توضیح کامل افواههم
واژه قرآنی «افواههم» ترکیبی از اسم جمع مکسر و ضمیر متصل است که معنای لغوی آن «دهانهایشان» میشود. این کلمه ریشه در فصاحت عربی دارد و از جهت صرفی از ریشه «ف و هـ» مشتق شده است.
در کاربردهای بلاغی و تفسیر آیات قرآن، این واژه نمادی از نفاق، شایعهپراکنی و ادعاهای سطحی و بیریشه است. خداوند با تقابل دادن «افواههم» (دهانهایشان) در برابر «قلوبهم» (دلهایشان)، تفاوت عمیق میان رفتار ظاهری انسانهای دورو و نیت واقعی و پنهان آنها را به تصویر میکشد.