یعنی چه
این واژه صورت منفی از فعل مضارع اخباری «زیبیدن» است که در زبان فارسی کلاسیک و ادبی کاربرد دارد. وقتی میگویند کاری یا رفتاری به کسی نمیزیبد، یعنی آن عمل با شأن، جایگاه یا اخلاق او سازگاری ندارد و از نظر زیباییشناختی یا عرفی نامناسب است.
در جدول
در کلمات متقاطع، پاسخ این پاسخ با توجه به تعداد حروف، خود واژه «نمی زیبد» یا مترادفهای آن مانند «شایسته نیست» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای بیان این مفهوم از اصطلاحاتی استفاده میشود که عدم تناسب یا شایستگی یک رفتار و موقعیت را نشان میدهند.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه عبارتند از: ناسزاوار است، درخور نیست، لایق نیست، نمیشاید و نامناسب است.
نماد چیست
این کلمه نماد تصویری یا اسطورهای خاصی ندارد، اما در پهنه ادبیات فارسی به عنوان شاخصی برای سنجش تناسبِ رفتار با شأن و جایگاه اجتماعی یا اخلاقی افراد به کار میرود و بیانگر لحنی حکمی و مصلحتآمیز است.
جمعبندی و توضیح کامل نمی زیبد
واژه «نمیزیبد» ساختاری منفی از فعل کهن «زیبیدن» دارد که از ریشههای اصیل پارسی میانه و پهلوی ساسانی (zēbīdan) به ما رسیده است. این فعل در ساختار خود از سه بخش «نَـ (نشانه نفی) + می (نشانه استمرار) + زیبَد (بن مضارع و شناسه)» تشکیل شده و پیوند عمیقی با مفاهیم زیبایی، آراستگی و شایستگی دارد.
در ادبیات کلاسیک فارسی، شاعران و نویسندگانی چون فردوسی و حافظ از این واژه برای تذکر دادن پیرامون رفتارهایی که دور از شأن پهلوانان، پادشاهان یا عارفان بوده، بهره جستهاند. این واژه فراتر از یک واژه گذرا، معیاری برای ارزیابی اصالت و وقار رفتارها در فرهنگ ایرانی محسوب میشود.
اگرچه این فعل عیناٌ در متن عربی قرآن کریم وجود ندارد، اما در ترجمههای معتبر فارسی قرآن، مفسران و مترجمان بزرگ آن را به عنوان برگردانی دقیق برای عباراتی همچون «مَا کَانَ لِـ...» یا «لا یَنْبَغِی» (به معنی سزاوار و شایسته نیست) به کار بردهاند تا عمق عدم تناسب یک عمل را در زبان مقصد به تصویر بکشند.