یعنی چه
واژه «جبوری» یک اسم خاص و صفت نسبی است که به فردی از اعضا، نوادگان یا وابستگان عشیره و قبیله بزرگ «الجبور» (از بزرگترین قبایل عرب در عراق، سوریه و مناطقی از خوزستان) اشاره دارد.
تلفظ
این واژه در گویشهای مختلف به صورت جُبوری (با ضمه ج) یا جَبوری (با فتحه ج) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به راهنمای «منسوب به طایفه یا قبیله جبور»، کلمه پنجحرفی «جبوری» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی این نام خانوادگی و صفت نسبی را به صورتهای مختلفی بر اساس تلفظ محلی مینویسند.
به فارسی
معادل دقیقی در واژگان اصیل فارسی ندارد، چرا که یک نام خاص قومی است؛ اما میتوان آن را به «جُبوریتبار» یا «منسوب به خاندان جبور» معنا کرد.
نماد چیست
این واژه در بستر فرهنگی عربی، نماد افتخار به نسب، اصالت خانوادگی و وابستگی به یکی از متنفذترین و پرجمعیتترین عشایر منطقه بینالنهرین و شام به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل جبوری
واژه «جبوری» یک واژه عمومی در زبان فارسی نیست، بلکه یک صفت نسبی و اسم خاص برخاسته از فرهنگ و تبارشناسی عربی است. این کلمه به معنای فردی است که به قبیله بزرگ «جُبور» یا «الجبور» تعلق دارد. این قبیله از بزرگترین و متنفذترین طوایف عرب در عراق، سوریه و بخشهایی از خوزستان ایران است و ریشه لغوی آن به ج-ب-ر بازمیگردد.
نباید این واژه را با کلمه «مجبوری» (به معنی ناچاری و اکراه) اشتباه گرفت. جبوری در متون تاریخی و سیاسی معاصر معمولاً به عنوان لقب یا نام خانوادگی شخصیتهای برجسته اهل عراق و جهان عرب دیده میشود و نشاندهنده هویت عشیرهای و تبارشناسی فرد است.
در ساختار جدول و لغتنامه، این کلمه دقیقاً ۵ حرف دارد و از نظر ریشهای با واژههایی چون جبور، جبار و جابری همخانواده است، هرچند که خود این لفظ به صورت مستقیم در قرآن کریم نیامده است.