یعنی چه
حنابله جمع تکسیر واژه «حنبلی» است و به پیروان مکتب فقهی و حدیثی امام احمد بن حنبل (قرن سوم هجری) گفته میشود. این مذهب یکی از چهار مذهب فقهی اصلی در میان مسلمانان اهل سنت به شمار میرود و به پایبندی شدید به ظاهرِ احادیث و نصگرایی شهرت دارد.
در جدول
در کلمات متقاطع و جداول شرح در متن، واژه «حنابله» به عنوان پاسخ برای راهنمای «پیروان احمد بن حنبل» یا «مذهب فقهی عربستان» کاربرد دارد و دقیقاً ۶ حرف دارد.
به انگلیسی
در متون تخصصی انگلیسی و مقالات شرقشناسی، برای اشاره به پیروان این مکتب فقهی از اصطلاحات Hanbalis یا Hanbalites استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای روان فارسی این کلمه شامل «حنبلیان» و «حنبلیها» است. این واژه از نظر ریشه لغوی عربی و مشتق از نام «احمد بن حنبل» است، اما در زبان فارسی به عنوان یک اصطلاح تاریخی و مذهبی کاملاً جا افتاده است.
در قرآن
واژه حنابله در قرآن کریم نیامده است؛ چرا که این اصطلاح یک مفهوم فرقه شناختی و فقهی است که قرنها پس از عصر نزول قرآن و با شکلگیری رسمی مذاهب چهارگانه اهل سنت پدید آمده است.
نماد چیست
این واژه فاقد نماد تصویری یا سنتی خاص است؛ اما در اصطلاحات مذهبی و تاریخی، حنابله به عنوان نماد و مظهر «نصگرایی، سنتگرایی افراطی در فقه، و مخالفت شدید با بدعتها و تفاسیر عقلی» شناخته میشوند. همچنین امروزه این مکتب فقهی، مذهب رسمی کشور عربستان سعودی است.
جمعبندی و توضیح کامل حنابله
واژه «حنابله» جمع کلمه حنبلی است و تاریخیترین کاربرد آن اشاره به گروهی از مسلمانان اهل سنت دارد که در احکام شرعی و فقهی خود، از آرای امام احمد بن حنبل (فقیه و محدث نامدار قرن سوم هجری) پیروی میکنند. این مکتب در میان مذاهب چهارگانه اهل سنت (حنفی، شافعی، مالکی و حنبلی) به عنوان محافظهکارترین و نصگراترین شاخه شناخته میشود که اهمیت ویژهای برای ظاهر احادیث و روایات قائل است.
از نظر جغرافیایی و تاریخی، تمرکز اصلی حنابله در بخشهایی از شبهجزیره عربستان و شام بوده و امروزه نیز پایه و اساس فقهی و حقوقی کشور عربستان سعودی را تشکیل میدهد. در متون لغت و تاریخ اسلام، اصطلاحاتی چون حنبلیان و حنبلیگری با این واژه هممعنی هستند و بررسی آن برای درک سیر تحول مکاتب کلامی و فقهی جهان اسلام اهمیت بالایی دارد.