یعنی چه
این کلمه ترکیبی از فعل ماضی «أَطْعَمَ» (از باب افعال به معنی غذا داد) و ضمیر مفعولی «هُمْ» (به معنی آنها) است که در مجموع مفهوم «به آنها غذا داد» یا «آنها را سیر کرد» را میرساند.
تلفظ
تلفظ دقیق این واژه با سکون طاء، فتح عین و میم اول، و ضم هاء قرائت میشود.
در جدول
در پاسخ به سوالاتی نظیر «به آنها غذا داد در قرآن» یا «آیه سوره قریش»، پاسخ اصلی ۶ حرفی و به صورت «اطعمهم» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای انتقال دقیق این مفهوم فعلی متعدی همراه با مفعول به کار میرود.
به عربی
در عربی معیار برای تبیین این فعل از مترادفهایی چون اشباع و تغذیه استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق مکتوب و روان این واژه در زبان فارسی شامل عبارات «به آنان غذا داد»، «ایشان را سیر کرد» و «اطعامشان کرد» است.
در قرآن
این واژه در قرآن کریم به عنوان نشانهای از رحمت و نعمت الهی یاد شده است؛ پروردگاری که بندگانش را در هنگام گرسنگی طعام داد و از تاریکی ترس و ناامنی رهانید. مفسران این بخش را کنایه از تأمین کامل رزق و امنیت معیشتی جامعه میدانند.
نماد چیست
این کلمه در اصطلاحات عرفانی نماد مستقلی نیست، اما در تفاسیر و فرهنگ اسلامی، نمادی عینی از تجلی بخشندگی خداوند، ضرورت رفع نیازهای مادی انسانها پیش از مباحث معنوی، و وابستگی متقابل رفاه اقتصادی و ثبات اجتماعی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل اطعمهم
واژه «اطعمهم» یک عبارت فعلی مشتق از ریشه ثلاثی «ط-ع-م» است که با ورود به باب افعال و همراهی با ضمیر متصل، مفهومِ رساندن روزی و سیر کردن گروهی از افراد را به تصویر میکشد. این کلمه به دلیل ساختار صرفی خود دقیقاً از ۶ حرف تشکیل شده و کاربرد اصلی آن در زبان فارسی، در متون دینی، ترجمهها و تفاسیر قرآنی است.
بارزترین تجلی این کلمه در آیه چهارم سوره قریش است که خداوند منان یادآوری میکند چگونه جامعه را از گرسنگی نجات داده و به آنها ثبات بخشیده است. از منظر معناشناختی، این واژه صرفاً به معنای پخش کردن غذا نیست، بلکه به یک مفهوم کلانتر یعنی تأمین امنیت غذایی، صفت رزاقیت پروردگار و صیانت از بقای جامعه اشاره دارد.