یعنی چه
تفارق مصدری از ریشه عربی است که به مفهوم گسستگی، پراکندگی و فاصلهگرفتن اشاره دارد و حالتِ جدا شدن چند گروه یا مفهوم را از هم نشان میدهد.
تلفظ
این واژه بر وزن تَفاعُل تلفظ میشود و ترجیحاً با فتحه روی حرف تاء و فاء، و ضمه روی حرف راء خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه تفارق با ۵ حرف به عنوان پاسخ واژههایی چون جدایی، پراکندگی یا افتراق کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، بیشتر از واژههای مربوط به جدایی ساختاری و فکری استفاده میشود.
به عربی
خود این واژه ریشه عربی دارد و مترادفات همریشه آن در زبان عربی به وضوح همین مفهوم دوری را میرسانند.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل از هم جدا شدن، واگرایی، و گسستن پیوندها است.
در قرآن
واژه دقیق «تفارق» در متن قرآن وجود ندارد؛ اما مشتقات دیگر ریشه (ف ر ق) مانند «تَفَرَّقُوا»، «فَارِقُوهُنَّ» و «فُرْقَان» با مفاهیمی مثل جدایی، تفرقه و تمیز دادن حق از باطل به کار رفتهاند.
نماد چیست
در مفاهیم انتزاعی و ادبی، این واژه نماد خطوط موازی دورشونده، جادههای منشعب، پایان یک اتحاد یا ایجاد چنددستگی فکری و اجتماعی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل تفارق
واژه تفارق از ریشه عربی «ف ر ق» مشتق شده و به معنای جدایی، از هم گسستن و دوری گرفتن دو یا چند چیز از یکدیگر است. این واژه اگرچه در متون کهن و رسمی کاربرد دارد، اما امروزه در زبان فارسی کمتر از مترادفات همخانوادهاش مانند افتراق، تفرقه یا تفریق استفاده میشود.
از نظر ساختاری، این کلمه واژهای ۵ حرفی است که در حل جدولهای کلمات متقاطع معادل مفاهیمی چون پراکندگی و دوری قرار میگیرد. در مفاهیم فرهنگی و ادبی نیز این واژه به عنوان نمادی برای واگرایی، از دست رفتن انسجام و آغاز فاصلهها شناخته میشود.