یعنی چه
این اصطلاح ترکیبی به معنی نافرمانان، گناهکاران و کسانی است که عهد خود را با خدا شکستهاند و از پوسته بندگی و طاعت حق بیرون آمدهاند.
تلفظ
این عبارت قرآنی با فتح قاف و سکون واو در کلمه اول، و فتح فاء و کسر سین و یاء مدی در کلمه دوم تلفظ میشود.
در جدول
در مسابقات و جداول کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت دقیقاً ۱۱ حرف دارد و به عنوان نشانه و صفت برای بدکاران و سرکشان یاد میشود.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن کریم، این تعابیر برای رساندن مفهوم مردمی که آگاهانه از قوانین الهی تخطی میکنند استفاده میشود.
به عربی
این ترکیب در زبان عربی از دو بخش «قوم» به معنای گروه و مردم، و «الفاسقین» به معنای خروجکنندگان از طاعت تشکیل شده است.
به فارسی
معادلهای فارسی دقیق این اصطلاح شامل تعابیری چون گروه گناهکاران، سرکشان، منحرفان از حق و عاصیان است.
در قرآن
عبارت «الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ» چندین بار در قرآن کریم به کار رفته است؛ برای نمونه در آیه «وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ» اشاره شده که خداوند قوم فاسق را هدایت نمیکند. قرآن مصادیق این قوم را منافقان، تهمتزنندگان و دشمنان حق معرفی میکند.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و تفاسیر قرآنی، این عبارت نماد جامعه یا گروهی است که فساد در آن نهادینه شده، با حقیقت مخالفت آگاهانه دارند و به دلیل اصرار بر تاریکی، چراغ هدایت درون خود را خاموش کردهاند.
جمعبندی و توضیح کامل قوم الفاسقین
عبارت «قوم الفاسقین» یک ترکیب نامآشنای قرآنی است که از دو واژه «قوم» (به معنی گروه و ملت) و «الفاسقین» (به معنی فاسقان و خارجشدگان از دین) ساخته شده است. ریشه لغوی فاسق به خروج هسته خرما از پوستهاش برمیگردد که در مفاهیم دینی به عنوان استعارهای برای افرادی که از پوسته بندگی و احکام الهی خارج شدهاند استفاده میشود.
این اصطلاح در قرآن کریم به عنوان یک عنوان کلی برای گروههای سرکش و حقستیز مانند قوم فرعون، منافقان و تکذیبکنندگان وحی به کار رفته است. آیاتی که عبارت «والله لا یهدی القوم الفاسقین» در آنها آمده، نشاندهنده این است که اصرار آگاهانه بر گناه و نفاق، توفیق هدایت الهی را از این گروهها سلب میکند.
در لغتنامهها و فرهنگ تفسیری، قوم الفاسقین همواره در برابر قوم المؤمنین و صالحین قرار میگیرد و نمادی از شکستن عهدهای اخلاقی، نفاق آشکار و ترجیح دادن تاریکی و گمراهی بر نور حقیقت و عدالت به شمار میرود.