یعنی چه
این عبارت در واقع بخشی از آیه ۳۹ سوره کهف یا توصیفی از ذکر مشهور «لا حول ولا قوة إلا بالله» است. این جمله بیانگر توکل مطلق بر خداوند و نفی هرگونه قدرت مستقل برای بندگان است؛ به این معنی که انسان در انجام کارها و دگرگونی احوال، کاملاً وابسته به قدرت الهی است.
تلفظ
تلفظ صحیح و روان این عبارت به صورت «lā quwwata illā billāh» است که در گفتار روزمره گاهی به صورت سرهم «لاقوه الا بالله» تلفظ یا نوشته میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت دقیقاً با همان صورت پرسش یعنی «لاقوه الا بالله» با ۱۳ حرف (بدون احتساب فاصله) پذیرفته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم این ذکر، از عباراتی استفاده میشود که نفیکننده هرگونه قدرتِ سوای قدرت الهی هستند.
به عربی
این عبارت ریشه خالص عربی دارد و شکل دقیق قرآنی آن «لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ» است که معمولاً در فرهنگ اسلامی همراه با عبارت «لا حول و...» خوانده میشود.
به فارسی
معادل و برگردان دقیق فارسی این عبارت «هیچ نیرو و توانی نیست مگر به یاری خدا» یا «نیرو و قدرتی جز از سوی خدا وجود ندارد» میباشد.
در قرآن
این عبارت دقیقاً در متن قرآن کریم در سوره کهف آیه ۳۹ آمده است: «وَلَوْلَا إِذْ دَخَلْتَ جَنَّتَكَ قُلْتَ مَا شَاءَ اللَّهُ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ»؛ که در آن بر زبان آوردن این ذکر هنگام ورود به باغ و دیدن نعمتها توصیه شده تا انسان دچار غرور نشود.
نماد چیست
این عبارت در فرهنگ اسلامی نماد خدامحوری، سپاسگزاری و اعتراف به ناچیز بودن قدرت انسان در برابر آفریدگار است. در باورهای عامه و مذهبی، این ذکر (بهویژه همراه با ما شاء الله) برای چشمزخم، حفاظت از نعمتها و ایجاد آرامش قلبی بر سردر خانهها یا به صورت کتیبه استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل لاقوه الا بالله
عبارت «لاقوه الا بالله» شکل سرهمنویسیشده یا املای گفتاری ذکر شریف «لا قُوَّةَ إِلّا بِاللّٰه» است. این عبارت مذهبی و قرآنی که در آیه ۳۹ سوره مبارکه کهف به آن اشاره شده، پیامآور یکی از عمیقترین مفاهیم توحیدی یعنی وابستگی تمام قدرتهای جهان به اراده و توان ذات باریتعالی است.
در کاربردهای عرفی و اصطلاحات دینی، این جمله معمولاً به عنوان پارهای از ذکر معروف «لا حول ولا قوة إلا بالله» (ذکر حوقله) شناخته میشود. مسلمانان از این عبارت برای ابراز فروتنی در برابر خداوند، جلوگیری از عُجب و غرور در هنگام رویارویی با موفقیتها و داراییها، و همچنین به عنوان حرزی برای دفع چشمزخم و زوال نعمتها استفاده میکنند.
از نظر نگارشی در زبان فارسی و حل جدول، این عبارت با ۱۳ حرف شناخته میشود و جایگاه ویژهای در ادبیات نیایشی، کتیبهنویسیهای معماری اسلامی و گفتارهای روزمره مردم به عنوان نشانهای از تسلیم و توکل دارد.