یعنی چه
واژه مرتعش در زبان فارسی به معنای کسی یا چیزی است که مدام میلرزد یا در حالت ارتعاش و تکانهای پیاپی قرار دارد. این کلمه اغلب برای توصیف اعضای بدن (مانند دست لرزان به دلیل کهولت سن یا بیماری) و همچنین در فیزیک برای اجسام دارای فرکانس و نوسان به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت مُرتَعِش (صامت م با ضمه، ر ساکن، ت با فتحه، ع با کسره و ش ساکن) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، کلمه «مرتعش» به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «لرزان» یا «دارای رعشه» به کار میرود و دقیقاً ۵ حرف دارد.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد جملات، میتوان از برگردانهای فوق در زبان انگلیسی استفاده کرد.
به عربی
این واژه خود ریشه عربی دارد و در زبان مبدأ نیز با ساختارهای مشابه برای بیان لرزش استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای توصیف حالت ارتعاش و لرزش اندام یا اشیاء از این معادلها استفاده میشود.
نماد چیست
در فرهنگ رسمی یا اسطورهشناسی نماد خاصی برای مرتعش ثبت نشده است؛ اما در ادبیات فارسی و عرفانی، اندام مرتعش غالباً نمادی از ضعف جسمانی و پیری، دگرگونی و اضطراب درونی، یا تاثر و لرزش انسان در برابر عظمت حقیقت و عشق به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل مرتعش
واژه «مرتعش» یک اسم فاعل از باب افتعال در زبان عربی (از ریشه ر-ع-ش) است که وارد زبان فارسی شده و به طور گسترده در دو حوزه ادبی و علمی کاربرد دارد. در مفهوم عام و ادبی، این کلمه به معنای لرزان و رعشهدار است و معمولاً برای به تصویر کشیدن حالات انسان هنگام پیری، ترس شدید، یا هیجانات عاطفی و معنوی عمیق استفاده میشود.
در حوزه علوم فیزیکی و تجربی نیز مرتعش به اجسام یا امواجی اطلاق میشود که دارای حرکت نوسانی و فرکانس رفت و برگشتی هستند. این واژه در قرآن کریم به صورت لفظی به کار نرفته است، اما در واژهنامههای بزرگ فارسی مانند دهخدا و معین، مترادفهای روشنی چون متزلزل و مرتعد برای آن ذکر شده است.