یعنی چه
این عبارت یک گزاره و امر قرآنی است که از مؤمنان میخواهد به صورت عملی، آگاهانه و با میل و رغبت، از دستورها، هدایتها و سنت پیامبر اسلام (ص) پیروی و تبعیت کنند.
تلفظ
در اصل به صورت فعل امر جمع «أَطِيعُوا» (از ریشه طوع) همراه با «الرَّسُول» تلفظ میشود که در زبان فارسی معمولاً به صورت «اطیع الرسول» پیوسته خوانده میشود.
در جدول
در مسابقات و جدول کلمات متقاطع، پاسخ به عنوان فرمان قرآنی برای اطاعت از پیامبر، عبارت ۱۰ حرفی «اطیع الرسول» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم این امر قرآنی از افعال و عبارات مربوط به فرمانبرداری و اطاعت از فرستاده یا پیامبر استفاده میشود.
به عربی
اصل این عبارت عربی و برگرفته از متن قرآن کریم است. بخش اول آن فعل امر جمع از ریشه (ط و ع) و بخش دوم اسم معرفه از ریشه (ر س ل) است.
به فارسی
برگردان دقیق فارسی این عبارت «از پیامبر اطاعت کنید» است که در متون دینی و ادبی به مفاهیمی چون تبعیت، پیروزی، و تسلیمِ همراه با میل در برابر فرستاده خدا اشاره دارد.
در قرآن
این عبارت صراحتاً در قرآن کریم تکرار شده است. مشهورترین آن در آیه ۵۹ سوره نساء (آیه اطاعت) قرار دارد: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ» که اطاعت از رسول را در طول اطاعت از خداوند قرار داده است.
نماد چیست
این عبارت نماد ظاهری یا فیزیکی خاصی ندارد؛ اما در تفاسیر مفهومی، نماد پذیرش هدایت الهی از مسیر پیامبر، پیوند ناگسستنی میان متن وحی (خدا) و مجری آن (رسول)، و تسلیم بودن در برابر دستورات ولایی و حکومتی پیامبر اسلام است.
جمعبندی و توضیح کامل اطیع الرسول
عبارت «اطیع الرسول» یک گزاره صریح و امر کلیدی در اندیشه و کلام اسلامی است که ریشه در آیات قرآن کریم دارد. این اصطلاح از دو بخش «أطیعوا» (به معنی فرمان ببرید که از ریشه طوع و به معنای تسلیمِ همراه با رضایت است) و «الرسول» تشکیل شده و به طور کلی لزوم پیروی همهجانبه از فرستاده خداوند را به مؤمنان گوشزد میکند.
در فرهنگ اسلامی و تفاسیر قرآنی، این فرمان معمولاً در کنار اطاعت از خداوند («أَطِيعُوا اللَّهَ») ذکر میشود تا نشان دهد تصمیمات، احکام حکومتی و سنت پیامبر اسلام (ص) تجلی و مجرای عملی ساختن فرامین الهی در جامعه است. از این رو، اصطلاح مذکور فراتر از یک معنای لغوی ساده، به یک اصل اعتقادی و ساختار تشریعی در دین بدل شده است.
در زبان فارسی، این ترکیب قرآنی عیناً وارد زبان و ادبیات مذهبی شده و در لغتنامهها و جداول کلمات متقاطع به عنوان نمادی از فرمانبرداری دینی و تبعیت از پیامآور وحی شناخته میشود که شمار حروف اصلی آن در ساختار متداول مسابقات ده حرف است.