یعنی چه
واژه «البسمات» جمع مؤنث سالم از کلمه «البسمة» به معنای یک بار لبخند زدن است. این کلمه در اصل به معنی خندههای آرام، بیصدا و تبسمها کاربرد دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت فتحة بر روی تمامی حروف (اَلبَسَمات / al-basamāt) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمه البسمات به عنوان پاسخ برای راهنمای «لبخندها» یا «تبسمها» کاربرد دارد و دقیقاً ۷ حرف دارد.
به انگلیسی
معادل دقیق انگلیسی این واژه در حالت جمع کلمه Smiles است.
به عربی
این واژه خود اصالتاً عربی است و معرفه به ال میباشد. در زبان عربی معاصر گاهی از «الابتسامات» نیز استفاده میشود.
به فارسی
برگردان دقیق و روان این واژه در زبان فارسی «لبخندها»، «تبسمها» یا «خندههای بیصدا» است.
در قرآن
خود کلمه «البسمات» با این ساختار در قرآن کریم به کار نرفته است؛ اما فعل همخانواده آن در قالب باب تفعل یعنی «فَتَبَسَّمَ» (پس سلیمان تبسم کرد و خندید) در آیه ۱۹ سوره نمل آمده است. توجه شود که ریشه این کلمه با «بِسْمِ الله» (که از ریشه اسم است) کاملاً متفاوت است.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات، البسمات (لبخندها) نماد و جلوهای از صلح، گشادهرویی، دوستی، امید و آغاز شکوفایی و بهار به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل البسمات
واژه «البسمات» کلمهای وامگرفته از زبان عربی است که در متون ادبی و اشعار فارسی نیز به چشم میخورد. این کلمه جمع مؤنث سالم از واژه «البسمة» بوده و به معنای لبخندها و تبسمها است که به خندیدنی آرام و بدون صدا اشاره دارد. در تکلم و نگارش باید دقت کرد که این کلمه با واژههایی نظیر بقسماط یا بکسمات (نوعی نان خشک) که از ریشهای دیگرند، اشتباه گرفته نشود.
از نظر ساختاری این کلمه در جدولهای کلمات متقاطع به عنوان یک پاسخ ۷ حرفی برای راهنمای «لبخندها» شناخته میشود. اگرچه خود این لفظ صریحاً در قرآن مجید نیامده است، اما ریشه ثلاثی مجرد آن (ب س م) در قالب افعال دیگر در داستانهای قرآنی سابقه کاربرد دارد.
در حوزه مفاهیم فرهنگی و زیباییشناسی ادبی، البسمات تجلیگر حس مثبت، گشادهرویی، مهربانی و امید است و در اشعار به عنوان استعارهای از شکوفایی گلها و صلح و صفا میان انسانها تصویر میشود.