معنی
لذت حالتی است که از برآورده شدن یک نیاز، خواهش یا ادراک حسی و عقلی به انسان دست میدهد و مایه بهرهمندی و تمتع میشود.
یعنی چه
این کلمه در زبان روزمره به معنای خوشی، کامیابی، گوارایی و دست یافتن به صفا و طرب در زندگی به کار میرود.
مترادف
این واژهها در متون ادبی و عرفانی فارسی به عنوان معادلهای معنایی لذت برای توصیف حالات خوشایند روحی و جسمی استفاده میشوند.
متضاد
کلماتی که بیانگر حالات آزاردهنده، سختی و ناملایمات روحی و جسمی در نقطه مقابل خوشی هستند.
هم خانواده
واژههای مشتقشده از ریشه اصلی که همگی مفاهیم گوارایی، خوشطعمی و درک خوشی را در خود دارند.
ریشه
این واژه ریشه در زبان عربی دارد؛ جایی که «لَذَّ الشَّیْءُ» به معنای گوارا و خوشطعم شدن یک چیز است. این کلمه به صورت «لَذَّة» وارد زبان فارسی شده است.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «خوشی و مرغوبی» یا «التذاذ»، کلمه ۳ حرفی «لذت» به عنوان پاسخ اصلی مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
این واژهها دقیقترین برگردانها برای مفهوم بهرهمندی و خوشی در زبانهای بینالمللی و منطقهای هستند.
جمعبندی و توضیح کامل لذت
واژه «لذت» یکی از مفاهیم کلیدی و ریشهدار در زبان و فرهنگ فارسی است که ریشه در زبان عربی دارد و حالتی از خوشی، مرغوبی و رضایت خاطر را توصیف میکند. این مفهوم میتواند ابعاد متعددی داشته باشد؛ از لذتهای حسی و مادی مانند چشیدن یک غذای لذیذ گرفته تا لذتهای عمیق ذهنی و معنوی که از درک یک حقیقت یا انجام یک کار نیک حاصل میشود.
در ادبیات سنتی، قرآن کریم و عرفان فارسی نیز به این واژه و مشتقات آن اشاره شده است. برای نمونه در توصیف نعمتهای گوارای بهشتی از تعابیر مرتبط با آن استفاده شده و در عرفان نیز، لذتهای مادی معمولاً زودگذر و لذت معنوی پایدارتر و ارزشمندتر دانسته میشود. در بازیهای فکری و جدول نیز این کلمه سه حرفی کاربرد فراوانی دارد.