یعنی چه
واژه الخبش مصدر عربی است و به کارِ جمعآوری چیزهای پراکنده از اینسو و آنسو اشاره دارد. همچنین به مال، طعام یا غنیمتی که با تلاش و تکاپو از جاهای گوناگون گرد هم آمده باشد نیز دلالت میکند.
تلفظ
این کلمه با فتح خاء و سکون باء تلفظ میشود: [اَلْ + خَبْش].
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول با موضوع گردآوردن یا فراهم کردن به صورت معرفه، واژه ۵ حرفی «الخبش» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم این واژه از عباراتی که به جمع کردن منابع متفرق اشاره دارند، استفاده میشود.
به عربی
خود واژه «الخبش» ریشه اصیل عربی دارد و در لغتنامههای کهن این زبان به عنوان مترادف گردآوری و اکتساب ثبت شده است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل عباراتی چون «فراهم ساختن»، «گرد آوردن از هر سو» و «تکاپو برای جمعآوری رزق» است.
در قرآن
واژه «الخبش» یا ریشه ثلاثی آن (خ-ب-ش) در متن قرآن کریم به کار نرفته و از لغات قرآنی محسوب نمیشود.
نماد چیست
این واژه بار اسطورهای یا نمادین خاصی در فرهنگ عامه ندارد، اما در متون کلاسیک گاهی به عنوان تمثیل و نمادی برای کسب روزی از راههای متنوع و غیرمتمرکز یا غنیمتهای پراکنده استفاده شده است.
جمعبندی و توضیح کامل الخبش
واژه «الخبش» یک واژه اصیل فارسی نیست، بلکه یک مصدر معرفه عربی (از ریشه خ-ب-ش) است که در لغتنامههای کهنی نظیر لسانالعرب و لغتنامه دهخدا به ثبت رسیده است. معنای اصلی و محوری این کلمه به تلاش برای گردآوری، فراهم کردن و جمع کردن اشیاء، مال یا طعام از منابع و پدیدههای پراکنده برمیگردد.
همخانوادههای این واژه مانند «خُباشة» یا «خُباشات» به چیزهایی اشاره دارند که از اینجا و آنجا جمعآوری شده باشند؛ برای مثال در متون عربی به مجلسی که افرادی از قبایل و گروههای مختلف در آن حضور دارند، تعبیر به حضور خباشات مردم میشود. در برخی لهجههای عامیانه کشورهای عربی نیز این ریشه معنای طنزآمیز یا مفهوم چنگزدن پیدا کرده است.
در مجموع، الخبش در کاربرد ادبی و لغوی خود، نمایانگر مفهوم تجمع پس از تفرقه و تکاپو برای به دست آوردن مادیات یا اقلام متفرق است و در جدول کلمات متقاطع معمولاً به عنوان پاسخی پنجحرفی برای این مفاهیم مد نظر قرار میگیرد.