یعنی چه
این عبارت از ترکیب سه واژه تشکیل شده و نشاندهنده چیزی است که از نظر مادی یا معنوی ارزش فوقالعاده بالایی دارد و به دلیل کمیابی، هیچ نمونه مشابهی برای آن یافت نمیشود. در ادبیات عرفانی اغلب به عنوان نماد حقیقت پنهان وجود انسان به کار میرود.
تلفظ
تلفظ آوایی واژگان به صورت [gōhar-e gerānbahā va bi-nazir] است.
در جدول
در مسابقات شرح در متن و جدول کلمات متقاطع، با توجه به تعداد حروف درخواستی میتوانید از خود عبارت یا جایگزینهای آن استفاده کنید.
به انگلیسی
برای انتقال دقیق این مفهوم توصیفی در زبان انگلیسی از ترکیب صفات عالی پایداری ارزش و یکتایی استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی از واژگان جوهر و درّه به همراه صفات فرامتنی برای رساندن این مفهوم بهره میبرند.
به فارسی
در زبان و ادبیات فارسی برای اشاره به این مفهوم از ترکیبات نغز مروارید شاهوار یا دُرّ یتیم (مرواریدی که در صدف خود تنهاست و جفتی ندارد) استفاده میشود.
در قرآن
عین این عبارت ۱۸ حرفی در متن قرآن نیست؛ با این حال، در سوره الرحمن آیه ۵۸ از واژگان «یاقوت و مرجان» و در سوره واقعه آیه ۲۲ از عبارت «کَأَمْثَالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَکْنُونِ» (مانند مرواریدهای پنهان در صدف) برای توصیف زیبایی، پاکی و ارزش فوقالعاده استفاده شده که همارز معنایی این اصطلاح است.
جمعبندی و توضیح کامل گوهر گرانبها و بی نظیر
عبارت «گوهر گرانبها و بینظیر» یک ترکیب توصیفی غنی در زبان فارسی است که از سه بخش واژگانی متمایز تشکیل شده است؛ «گوهر» که ریشه در زبان پهلوی و فارسی میانه دارد و به معنای سنگ قیمتی و ذات است، «گرانبها» که صفت ترکیبی فارسی است و «بینظیر» که از پیشوند نفی فارسی و واژه عربی نظیر ساخته شده است. این اصطلاح علاوه بر دلالت بر اشیاء مادی فوقالعاده ارزشمند، کاربرد کنایی گستردهای در فرهنگ و ادبیات دارد.
در اشعار کهن فارسی و متون عرفانی، این اصطلاح نمادی از روح پاک انسانی، معرفت الهی، خرد بالا و اصالت نژاد است. عارفان تن انسان را به صدفی تشبیه میکنند که این گوهر یکتا و بیهمتا را در خود امانت نگاه داشته است. اگرچه این ترکیبِ خاص در متن قرآن نیامده، اما تصویرسازیهای قرآنی مانند مرواریدهای در صدف پنهان شده، کاملاً با این مفهوم همپوشانی دارند.