یعنی چه
ماهیچه بینی (Nasalis muscle) یک عضله کوچک، جفت و مثلثیشکل در صورت انسان است که روی پل و پرههای بینی قرار دارد. این ماهیچه به دو بخش عرضی (برای تنگ کردن سوراخهای بینی) و بخش پرهای یا آلار (برای گشاد کردن سوراخها) تقسیم میشود و نقش اصلی را در فرآیند تنفس عمیق و حالات چهره ایفا میکند.
تلفظ
تلفظ این عبارت در زبان فارسی به صورت [māhīče-ye bīnī] است که از دو واژهٔ «ماهیچه» (با کسرهٔ اضافه) و «بینی» تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، برای راهنمای «ماهیچه بینی»، بسته به تعداد حروف تعیین شده، میتوان از خودِ عبارت «ماهیچه بینی» (۱۰ حرف)، «عضله بینی» (۸ حرف) یا اصطلاح پزشکی آن یعنی «نازالیس» (۷ حرف) استفاده کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی و متون تخصصی آناتومی پزشکی، اصطلاح استاندارد برای این ساختار عضلانی Nasalis muscle یا به اختصار Nasalis است.
به عربی
در زبان و متون پزشکی عربی، از معادل «العضلة الأنفية» برای توصیف این ماهیچه استفاده میشود.
به فارسی
در زبان فارسی عامیانه و ساختار واژگانی، این کلمه ترکیب دو واژه اصیل است: «ماهیچه» که به دلیل شباهت عضلات به ماهی کوچک به این نام خوانده شده و «بینی» که از واژه پهلوی «وینیک» به معنی دم و تنفس ریشه گرفته است. معادل ساده فارسی آن همان «عضله بینی» است.
نماد چیست
در علم زبان بدن و آناتومی رفتار، حرکات و انقباضهای ماهیچه بینی (مانند گشاد شدن پرهها یا چین خوردن روی بینی) به عنوان نماد و نشانهای از احساساتی چون خشم، اشمئزاز و تنفر، تلاش شدید فیزیکی یا تمرکز و بوییدن عمیق شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل ماهیچه بینی
«ماهیچه بینی» که در اصطلاحات پزشکی به عنوان عضله نازال (Nasalis) شناخته میشود، یک ساختار عضلانی کوچک و جفت در صورت انسان است. این عضله روی پل و پرههای بینی قرار گرفته و وظیفه حیاتیِ تنظیم جریان هوا را از طریق باز و بسته کردن سوراخهای بینی بر عهده دارد. از نظر آناتومیک، عملکرد دو بخش عرضی و آلار این عضله مکمل یکدیگر در فرآیند تنفس هستند.
این واژه یک ترکیب توصیفی فارسی است و در متون کهن ادبی یا مذهبی مانند قرآن به صورت یک اصطلاح مستقل پزشکی سابقه ندارد؛ هرچند کلمه کلی «بینی» یا معادل عربی آن «انف» کاربرد داشته است. امروزه بررسی حرکات این ماهیچه علاوه بر حوزه پزشکی، در روانشناسی و زبان بدن نیز برای شناسایی حالات چهره مانند خشم و بیزاری اهمیت دارد.