یعنی چه
این واژه ریشه در زبان عربی دارد و از «مَرغ» به معنی لعاب یا چریدن گیاه تر گرفته شده است. در فرهنگهای لغت به عنوان صفتی برای زمینهای مرتعی خاص به کار میرود.
تلفظ
تلفظ دقیق این کلمه با فتح میم، سکون راء و فتحه غین به همراه الف ممدوده در پایان است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، کلمه مرغاء به عنوان یک واژه ۵ حرفی شناخته میشود که در برخی منابع قدیمی به اشتباه هممعنای مرغزار یا به عنوان زمین سست آورده شده است.
به انگلیسی
به دلیل کاربرد بسیار خاص و اصطلاحی در واژهگزینی عربی، معادل یککلمهای مستقیم در انگلیسی ندارد.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و به زمین یا حالتی مؤنث که ویژگی امرغ را داشته باشد اشاره دارد.
به فارسی
در برگردان دقیق به زبان فارسی، معادل واحدی ندارد اما میتوان آن را به زمینهای مرتعی چریدهشده یا سست تعبیر کرد. در برخی منابع کهن فارسی به اشتباه با مرغزار هممعنا فرض شده است.
نماد چیست
برخلاف واژههای اصیل ادبی، مرغاء به عنوان یک لفظ عاریتی و لغوی در فرهنگها ثبت شده و در ادبیات فارسی نمادسازی نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل مرغاء
واژه «مرغاء» یک لغت متمایز است که بررسی منابع نشان میدهد دو دیدگاه درباره آن وجود دارد؛ در برخی متون کهن فارسی آن را به اشتباه همریشه یا هممعنا با «مرغزار» و به معنی چمنزار و مرتع دانستهاند. با این حال، حقیقت علمی و لغوی نشان میدهد که این کلمه اصالتاً عربی و صفت مؤنث از واژه «أَمْرَغ» است.
در ریشهشناسی دقیق عربی، مرغاء به زمینی سست، لغزنده یا مرتعی گفته میشود که گیاهان آن چریده شده و آلوده به آب دهان و لعاب حیوانات باشد. این کلمه در زبان فارسی امروز کاربرد فعلی ندارد و بیشتر در لغتنامههای قدیمی یا به عنوان یک واژه ۵ حرفی در طرح سؤالات جدول کاربرد پیدا میکند.