یعنی چه
عبارت «به ضجه زدن» یا همان «ضجه زدن» به معنای گریستن و زاری کردن با صدای بسیار بلند است. این حالت معمولاً زمانی رخ میدهد که فرد تحت فشار شدید عاطفی، جسمی، یا در وضعیت سوگواری و بحران قرار دارد و اندوه خود را با فغان و فریاد ابراز میکند.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت «بِ» (حرف اضافه) + «ضَجْجِه» (با تشدید و فتح روی جیم اول و سکون روی جیم دوم) + «زَ دَ نْ» است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این عبارت بر اساس تعداد حروف میتواند خودِ «به ضجه زدن» (۸ حرف) یا مترادفهای آن مانند شیون کردن یا فغان کردن باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به شدت و بافت متن، افعالی نظیر to wail برای گریه شدید و صوتی، و to lament برای سوگواری استفاده میشوند.
به عربی
ریشه اصلی این واژه عربی است. در زبان عربی واژههایی مانند عویل و نحیب به طور دقیقتری این نوع گریه با صدای بلند را توصیف میکنند.
به ترکی
در زبان ترکی برای رساندن مفهوم ضجه زدن، از ترکیب فریاد کردن یا گریه و سِـیْلان کردن استفاده میشود.
نماد چیست
در ادبیات حسی و متون تراژیک، ضجه زدن نمادی از بالاترین حدِ تحملِ درد، سوگِ فقدان عزیزان، یا بیپناهی و درماندگی مطلق در برابر مصائب است.
جمعبندی و توضیح کامل به ضجه زدن
عبارت «به ضجه زدن» یک فعل مرکب در زبان فارسی است که ریشه بخش اسمی آن یعنی «ضجّه» از واژه عربی «ضجّة» به معنای غوغا و فریاد گرفته شده است. این کلمه در ساختار زبان فارسی تغییر معنایی ظریفی یافته و امروزه اختصاصاً برای بیان گریه، زاری و نالههای بسیار بلند و دردناک به کار میرود که معمولاً ناشی از یک مصیبت بزرگ یا درد جسمانی شدید است.
از نظر نگارشی باید توجه داشت که املای صحیح این واژه با حرف «ض» است؛ چرا که واژه «زجه» با ز در لغتنامهها معنای کاملاً متفاوتی دارد و به زن زائو اشاره میکند. در ادبیات فارسی این اصطلاح بار معنایی بسیار سنگین و دراماتیکی دارد و تصویرگر صحنههای پر از اندوه و فغان است.