یعنی چه
این واژه در فرهنگهای لغت رسمی فارسی وجود ندارد. به احتمال زیاد یک صورت ترکیبی یا ساختگی است که از ریشه عربی «مجد» (به معنای شکوه و بزرگی) و پسوند فارسی «-وان» (به معنای صاحب یا نگهبان) ساخته شده است.
تلفظ
مَجدَوان (maj-da-vān)
در جدول
به دلیل ساختار ۶ حرفی، ممکن است در جدولهای کلمات متقاطع به عنوان یک واژه ابداعی یا ترکیبی تحتاللفظی (نگهبانِ شکوه) استفاده شود.
به انگلیسی
این واژه معادل استانداردی در انگلیسی ندارد.
به عربی
اگرچه «مجد» ریشهای عربی دارد، اما ترکیب «مجدوان» در زبان عربی جایگاهی ندارد.
به فارسی
ترکیبی احتمالی از «مجد» (بزرگی و شکوه) و پسوند «وان» (پسوند فاعلی یا دارندگی) است.
نماد چیست
در صورت استفاده معنایی و تفننی، میتواند نماد کسی باشد که پاسدار شکوه، اعتبار یا جلال است.
جمعبندی و توضیح کامل مجدوان
واژه «مجدوان» به عنوان یک مدخل مستقل در زبان فارسی جایگاهی ندارد و باید آن را یک واژه ابداعی یا اشتقاقی غیرمعمول دانست. ریشه آن به احتمال بسیار زیاد به «مجد» عربی برمیگردد و پسوند «وان» در آن کاربرد فاعلی دارد.
به دلیل عدم وجود مستندات تاریخی یا ادبی، استفاده از آن در متون رسمی توصیه نمیشود و بیشتر جنبه بازیهای زبانی یا ساختواژههای تفننی در جدولهای کلمات متقاطع دارد.