معنی
سرشار در زبان فارسی به معنای پر بودنِ بیش از حد است؛ به طوری که ظرفیت تکمیل شده و نزدیک به ریزش باشد. این واژه هم برای مفاهیم مادی (مانند ظرف سرشار) و هم برای مفاهیم معنوی و مجازی (مانند سرشار از عشق و امید) به کار میرود.
یعنی چه
واژه سرشار از ترکیب دو بخش «سر» و «شار» (از مصدرفرسا و بن مضارع شاریدن به معنی ریختن) ساخته شده است. از نظر لغوی یعنی چیزی که آنقدر پر شده که محتوای آن از سر و بالای آن بیرون میریزد و سرریز میشود.
مترادف
این کلمات همگی مفهوم پر بودن در حد کمال یا بیش از حد ظرفیت را منتقل میکنند.
متضاد
واژههای تهی و خالی در نقطه مقابل سرشار قرار دارند و نشاندهنده نبود یا کمبود محتوا هستند.
تلفظ
این واژه به صورت فتح اول (سَ) و سکون ر (رْ) تلفظ میشود: [saršār].
در جدول
در جدولهای متقاطع، کلمه سرشار یک پاسخ ۵ حرفی است. کلمات هممعنی آن مثل لبالب و لبریز نیز در جدولها بسیار پرکاربرد هستند.
به انگلیسی
بسته به متن و لحن جمله، میتوان از واژههای فوق برای برگردان انگلیسی سرشار استفاده کرد.
به عربی
در زبان عربی واژه مشحون یا مملوء نزدیکترین معادلها به معنای مادی و معنوی سرشار هستند.
نماد چیست
در ادبیات فارسی و فرهنگ عامه، سرشار بودن نمادی از کمال، بینیازی و جریان داشتن خیر و برکت است. این واژه به زیبایی در ترکیبهایی چون «قلب سرشار از عشق» یا «چشمان سرشار از امید» برای نشان دادن اوج یک کیفیت مثبت به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل سرشار
واژهٔ «سرشار» یک صفت مرکب اصیل و زیبای فارسی است که از ترکیب دو جزء «سر» و «شار» (از ریشهٔ شاریدن به معنای ریختن) پدید آمده است. این کلمه از نظر لغوی به معنای ظرف یا مجرایی است که محتوای آن از فرط فراوانی از بالا و سر آن بیرون میریزد. به همین دلیل، معنای لبریز، مالامال و آکنده را به ذهن متبادر میکند.
در کاربردهای زبانی، سرشار هم در معنای مادی برای اشیاء کاربرد دارد و هم به صورت کنایی و مجازی در ادبیات برای توصیف حالات عاطفی و روحی عمیق به کار میرود. عباراتی نظیر سرشار از انرژی، سرشار از غنا یا سرشار از برکت، نشاندهنده کیفیت بالا و وفور یک ویژگی مثبت در فرد یا محیط هستند.