یعنی چه
واژه «نهیق» در لغتنامهها دقیقاً به معنای بانگ، آواز و صدای مخصوص الاغ (عرعر) به کار میرود و اشاره به صدایی بلند و ناهنجار دارد.
تلفظ
این واژه به صورت فتح حرف اول و کسر حرف دوم یعنی نَهِیق (nahīq) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ طراح برای راهنمای «صدای الاغ» یا «بانگ خر» معمولاً واژه چهار حرفی «نهیق» یا «عرعر» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای توصیف این آوا از واژه Bray یا اسم مصدر Braying استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و در این زبان نیز دقیقاً به همین معنا و با مترادفهایی چون نُهاق و صَوْتُ الحِمار به کار میرود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی، فعل آنیرما (Anırma) به معنای عرعر کردن و عبارت ترکی آن برای صدای این حیوان استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای مستقیم و رایج این واژه در زبان فارسی «عرعر» یا عبارت ترکیبی «بانگ خر» و «صدای الاغ» هستند.
در قرآن
خود کلمه «نهیق» به این شکل در متن قرآن مجید به کار نرفته است؛ با این حال، ریشه و مفهوم آن در آیه ۱۹ سوره مبارکه لقمان با عبارت «إِنَّ أَنْكَرَ الْأَصْوَاتِ لَصَوْتُ الْحَمِيرِ» (همانا زشتترین صداها، صدای خران است) به روشنی مورد اشاره قرار گرفته است.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و ادبیات کلاسیک فارسی و عربی، نهیق نمادی از حماقت، بیخردی، فریاد بیهوده و آزاردهنده و همچنین زشتترین و ناهنجارترین نوعِ صدا قلمداد میشود که برای تحقیر گفتار بیارزش به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل نهیق
واژه «نهیق» یک وامواژه اصیل عربی در زبان فارسی است که دقیقاً به معنی بانگ، آواز و صدای الاغ (عرعر) است. این کلمه از ریشه ثلاثی مجرد (ن-ه-ق) اشتقاق یافته و در ادبیات کهن و لغتنامههای مرجعی مانند دهخدا هیچگونه کاربرد رمانتیک، ادیبانه یا معنایی نظیر «ناله دل» یا «صدا خروش نسیم» ندارد؛ لذا انتساب چنین معانی لطیفی به آن کاملاً اشتباه است.
در فرهنگ اسلامی و ادبی، مفهوم این واژه با آیه ۱۹ سوره لقمان گره خورده است، جایی که بلند کردن بیدلیل صدا به صدای ناهنجار الاغ تشبیه شده و انسانها به آرامش و اعتدال در سخن گفتن دعوت شدهاند. از این رو، نهیق در متون ادبی بیشتر به عنوان نمادی از بلاهت، نادانی و فریادهای گوشخراش و بیمحتوا به کار میرود.