معنی
بهبودی در زبان فارسی به معنای بازیابی سلامت، شفا یافتن پس از یک دوره بیماری و همچنین بهتر شدن شرایط و امور مختلف (مانند وضعیت اقتصادی یا اجتماعی) به کار میرود.
یعنی چه
این واژه نشاندهنده تغییر مثبت از یک حالت نامطلبوب، ضعیف یا بیمارگونه به سمتی است که سلامتی، کمال و شرایط مساعد دوباره برقرار شود.
مترادف
واژههای فوق در بافتهای مختلف پزشکی، اجتماعی و ادبی میتوانند به جای بهبودی استفاده شوند.
متضاد
این کلمات نشاندهنده تنزل کیفیت، رو به وخامت رفتن وضعیت یا دچار شدن به بیماری هستند.
هم خانواده
این واژهها از نظر ریشه معنایی و ساختار با کلمه بهبودی در یک گروه قرار میگیرند.
جمله سازی
تلفظ
این واژه از تلفظ کلمه «بهبود» به همراه «ی» مصدری در انتهای آن شکل گرفته است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، با توجه به تعداد حروف درخواستی، کلماتی نظیر شفا، سلامت و عافیت هممعنی این واژه هستند.
به انگلیسی
بسته به اینکه منظور بهبودی از بیماری باشد یا بهبودی در کارها، از معادلهای مختلفی در زبان انگلیسی استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل بهبودی
واژه «بهبودی» یک کلمه اصیل و کاملاً فارسی است که از ترکیب «به» (خوب) و «بود» (از مصدر بودن) به همراه «ی» مصدری ساخته شده است. این کلمه در درجه اول برای توصیف بازگشت سلامتی و شفا یافتن پس از یک دوره بیماری یا جراحت به کار میرود، اما کاربرد آن منحصر به پزشکی نیست و در مسائل اقتصادی، اجتماعی و فردی نیز به معنای پیشرفت، پیشبرد و اصلاح امور استفاده میشود.
اگرچه خود این واژه فارسی در متن قرآن کریم نیامده است، اما مفاهیم بنیادین معادل آن مانند «شفاء» و «عافیت» بارها در آیات مختلف مورد تأکید قرار گرفتهاند. در فرهنگ عامه و ادبیات نیز بهبودی به عنوان نمادی از امید، نوسازی، عبور از سختیها به سمت گشایش و حرکت از نقص به سوی کمال شناخته میشود.