معنی
واژه «بگریست» به معنای گریه کردن و اشک ریختن است. این کلمه فعل ماضی ساده (گذشته) برای سوم شخص مفرد است که حرف «ب» در ابتدای آن، بای زینت یا تأکید در زبان و نثر کهن فارسی است.
یعنی چه
این واژه یعنی فرد در گذشته به دلیل دست دادن حالت اندوه، غم، فراق یا حتی شوق، دچار تأثر عمیق شده و زاری و مویه کرده است.
مترادف
در متون ادبی و کهن فارسی، واژههایی چون مویه کردن و زاری نمودن بیشترین قرابت را با بگریست دارند.
متضاد
افعالی که بر شادی، خنده و سرور دلالت دارند، به عنوان متضاد این واژه شناخته میشوند.
جمله سازی
در جدول
پاسخ دقیق ۶ حرفی برای پرسش «گریه کرد در نثر کهن» در جدولهای کلمات متقاطع، واژه «بگریست» است.
به انگلیسی
برای بیان این فعل در زمان گذشته در زبان انگلیسی از افعال باقاعده و بیقاعده مربوط به گریستن استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی و آذربایجانی، معادل فعل گذشته سوم شخص مفرد برای گریه کردن، واژه آغلادی است.
نماد چیست
در ادبیات فارسی، بگریست تنها یک کنش فیزیکی نیست؛ بلکه نماد پاکسازی روح، ندامت، تسلیم در برابر تقدیر، و در ادبیات حماسی مانند شاهنامه، نشاندهنده وارد آمدن ضربه عاطفی شدید یا عجز ناگهانی پهلوانان و پادشاهان در مواجهه با مصائب است.
جمعبندی و توضیح کامل بگریست
واژه «بگریست» از ریشههای کهن زبانهای ایرانی و پارسی میانه (پهلوی) نشأت گرفته است و صورت ماضی ساده فعل «گریستن» محسوب میشود. پیشوند «ب» در ابتدای آن نقش زینتبخش و تأکیدکننده دارد که در نظم و نثر کلاسیک فارسی کاربرد فراوانی داشته است.
این کلمه در ادبیات حماسی و غنایی ایران جایگاه ویژهای دارد و بازتابدهنده عواطف عمیق انسانی نظیر سوگ، دلتنگی، توبه و دگرگونی احوال درونی است. برای نمونه، فردوسی در شاهنامه بارها از این واژه برای به تصویر کشیدن اوج استیصال یا تأثر قهرمانان استفاده کرده است.