یعنی چه
این واژه فعل مضارع جمع مذکر غایب از باب افتعال است و به معنی درگیر شدن دو یا چند طرف در خصومت، جدال، کشمکش و نزاع متقابل است.
تنزع
تلفظ صحیح این واژه به صورت یَخْـتَـصِـمُـونَ است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه بر اساس تعداد حروف (۷ حرف) خودِ واژهٔ «یختصمون» یا معادلهای آن نظیر «نزاع میکنند» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای بیان این مفهوم از افعالی که نشاندهنده بحث و جدال گروهی هستند استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود ماهیت عربی دارد و در عربی معیار معاصر با افعالی هممعنی در باب تفاعل یا تفعل جایگزین میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی افعالی که ساختار تقابلی و دوطرفه دارند برای ترجمه این واژه به کار میروند.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل عبارات فعلیِ «با هم ستیزه کردن»، «با یکدیگر دعوا کردن» و «همدگر را متهم کردن و مجادله نمودن» است.
در قرآن
این واژه عینا در آیه ۶۹ سوره ص آمده است: «مَا كَانَ لِيَ مِنْ عِلْمٍ بِالْمَلَإِ الْأَعْلَىٰ إِذْ يَخْتَصِمُونَ» که به گفتگوی ملائکه درباره آفرینش آدم اشاره دارد. همچنین شکل ادغامشده آن یعنی «یَخِصِّمُونَ» در آیه ۴۹ سوره یس به کار رفته است.
نماد چیست
در بافت متون دینی و تفسیری، این فعل به عنوان نمادی از وضعیت درگیری بدون توافق، کشمکشهای فکری یا ابدی میان جبهه حق و باطل و همچنین محاجههای روز قیامت شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل یختصمون
واژه «یختصمون» یک فعل مضارع عربی از ریشه «خصم» و باب افتعال است که به طور دقیق به معنای نزاع، مجادله، کشمکش و دشمنی دوطرفه میان یک گروه اشاره دارد. این واژه به عنوان یک وامواژه قرآنی در متون ادبی، دینی و تفسیر فارسی کاربرد دارد و ساختار صرفی آن نشاندهنده مشارکت چند فرد در یک دعوا یا بحث شدید است.
در کاربرد قرآنی، این کلمه دریچهای به مفاهیمی چون گفتگوی ساکنان عالم بالا یا جدالهای کلامی انسانها در صحنه قیامت میگشاید. شناخت ریشه و همخانوادههای آن نظیر خصم و خصومت، فهم دقیقتری از این اصطلاح در زبان و ادبیات اسلامی به دست میدهد.