معنی
سِجّین به معنای جایگاهی بسیار پایین و تنگ در دوزخ یا کتاب و دفتری است که اعمال گناهکاران در آن ثبت و نگهداری میشود. این واژه دلالت بر شدت سختی و حبس دارد.
یعنی چه
در اصطلاح، یعنی جایگاهی در لایههای زیرین جهان پس از مرگ که مایه تنگی، تاریکی و عذاب است یا حقیقتی که کارنامه بدکاران را در خود جای داده است.
ریشه
این کلمه صیغه مبالغه از ریشه «سَجْن» (زندان) است. افزوده شدن حرف «یاء» به آن، نشاندهنده شدت، بزرگی و سختی آن زندان یا دفتر اعمال است.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، پاسخ این واژه معمولاً «سجین» با ۴ حرف است که به عنوان قعر جهنم یا زندان دوزخ شناخته میشود.
به انگلیسی
در برگردان انگلیسی از عباراتی مانند Sijjin برای حفظ اصطلاح قرآنی یا تعابیر توصیفی نظیر record of sinners و underworld prison استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی این واژه خود یک اصطلاح اصیل و صیغه مبالغه است که به مکان حبس شدید یا کتاب جامع اعمال فجار دلالت دارد.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی، این کلمه مستقیماً از عربی وام گرفته شده و علاوه بر معنای دینی (قعر جهنم)، در فرهنگ عامه و ادبیات داستانی نیز به مفاهیم ماورایی اشاره دارد.
به فارسی
معادلهای فارسی مستقیم آن شامل «زندان سخت»، «تنگنای دوزخ» و «دیوان اعمال گناهکاران» است که در متون کهن به کار رفتهاند.
در قرآن
این واژه دو بار در سوره مطففین آمده است: «كَلَّا إِنَّ كِتَابَ الْفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٍ * وَمَا أَدْرَاكَ مَا سِجِّينٌ» که به کارنامه فجار در این جایگاه یا مرتبه اشاره دارد.
جمعبندی و توضیح کامل سجین
واژه «سجین» یکی از مفاهیم عمیق و چندلایه در فرهنگ اسلامی و آیات قرآنی است. بر اساس لغتنامهها و تفاسیر معتبر، این واژه که از ریشه «سجن» به معنی زندان مشتق شده، به صورت صیغه مبالغه به کار رفته تا اوج سختی، تنگنا و محدودیت را نشان دهد. سجین هم به عنوان مرتبه و جایگاهی بسیار پایین در جهان زیرین (قعر دوزخ) و هم به عنوان دفتر و دیوان کل اعمال بدکاران شناخته میشود.
در ادبیات فارسی و فرهنگ عامه، سجین نمادی از سقوط اخلاقی، تاریکی مطلق و حبس شدن روح در مادیات است. این مفهوم در تقابل مستقیم با «علیین» قرار دارد که جایگاه والا و کتاب اعمال نیکان است. شناخت دقیق سجین، تمایز آن را با واژههای همآوا مانند سجیل (سنگگل) روشن میسازد.